Archive for the ‘திராவிட நாத்திகம்’ Category

பக்தர்கள் கொடுக்கும் பணத்தை ஏன் ஸ்டாலினிடம் கொடுக்கவேண்டும்?

மே26, 2010

பக்தர்கள் கொடுக்கும் பணத்தை ஏன் ஸ்டாலினிடம் கொடுக்கவேண்டும்?

  • அப்பனோ இந்துக்களை வசைமாரி பொழிகிறான்,
  • பிள்ளைகளோ நாத்திகம் பாடிக்கொண்டு அலைகின்றன,
  • பெண்களைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம்
  • மனைவி-துணைவிகளோ ………..
  • கோவிகள் இடிக்கப்படுகின்றன…………
  • கோவில் மண்டபங்கள் தரைமட்டமாக்கப் படுகின்றன………..
  • கோவில் நிலங்களை நிது அறநிலையத் துறையே விற்கிறதாம்………….

அந்நிலையில் இந்து அறநிலையை நாத்திக ஆட்சியாளர்களின் கீழ் வைத்துக் கொள்ளவேண்டிய அவசியம் இல்லை. எல்லாமே பக்தர்களே செய்யும்போது, பணத்தை மட்டும் கோடி-கோடியாக வசூலித்து, அதை அந்த இந்து-விரோத நாத்திகர்களுக்கே கொடுக்கும் விந்தையை என்னவென்பது?

சோளிங்கர் கோவிலுக்கு ரூ.5 கோடி : துணை முதல்வரிடம் ஒப்படைப்பு : சோளிங்கர், லட்சுமி நரசிம்ம சுவாமி கோவில் விமானங்களுக்கு தங்கத் தகடுகள் பொறுத்த ஐந்து கோடி ரூபாய்க்கான காசோலை, துணை முதல்வர் ஸ்டாலினிடம் நேற்று வழங்கப்பட்டது. அதை வாங்கிக் கொள்ள ஸ்டாலினிற்கு எந்த அருகதை உள்ளது? உண்மையில் நாத்திகம் பேசும் ஸ்டாலின், அதைத் திரும்பக் கொடுத்திருக்க வேண்டும்.

கூட்டுக் கொள்ளையா, கூட்டு உபயமா? வேலூர் மாவட்டம், சோளிங்கர், லட்சுமி நரசிம்மர் கோவில், 750 அடி உயரத்தில் உள்ள மலை மீது 1,305 படிக்கட்டுகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. கோவிலின் ஆண்டு வருமானம் 1.35 கோடி ரூபாய். இக்கோவிலில் குடமுழுக்கு செய்து, விமானங்களுக்கு 20 கோடி ரூபாய் மதிப்பில் 110 கிலோ தங்கத்தில் தங்கத் தகடுகள் போர்த்தப்படுமென, அறநிலையத் துறை அமைச்சர் அறிவித்து இருந்தார். இப்பணிகளை மேற்கொள்ள காந்தி எம்.எல்.ஏ., தலைமையில் அமைக்கப்பட்ட குழு, இதுவரை உபயதாரர் மூலமும், காணிக்கையாகவும் கிடைத்த 38 கிலோ தங்கத்தை பயன்படுத்தி, 5.44 கோடி ரூபாய் செலவில் 30 சதவீத பணிகள் முடிக்கப்பட்டன. மேலும், தேவைப்படும் 72 கிலோ தங்கத்துக்காக உபயதாரர்கள் வரவேற்கப்பட்டனர்.

பக்தர்கள், ஆத்திகர்களின் பனத்தை வாங்க இவர்களுக்கு என்ன யோக்கியதை இருக்கிறது? சோளிங்கர் அருகில் உள்ள எரும்பி என்ற ஊரைச் சொந்த ஊராகக் கொண்ட பெங்களூரு தொழிலதிபர் பூபாலன், அவரது மனைவி பூங்கொடி மற்றும் அவரது நண்பர்கள் சேர்ந்து கடந்த 9ம் தேதியன்று மூன்று கோடியே ஏழு லட்சம் ரூபாயை நன்கொடையாக வழங்கினர். அப்போதே, சில உபயதாரர்களிடம் இருந்து ஒரு கோடியே இரண்டு லட்சத்து 50 ஆயிரம் ரூபாய் நன்கொடையாக பெறப்பட்டது. மேலும், இப்பணிக்குத் தேவைப்படும் தங்கத்தை வாங்க, ஐந்து கோடி ரூபாய்க்கான காசோலையை, பூபாலன், பூங்கொடி மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர், நண்பர்கள் சேர்ந்து நன்கொடையாக, துணை முதல்வர் ஸ்டாலினிடம் தலைமைச் செயலகத்தில் நேற்று வழங்கினர். இந்த காசோலையை, கோவில் உதவி ஆணையர் வீரபத்ரனிடம், துணை முதல்வர் வழங்கினார். கோவிலில் பணிகள் முடிக்கப்பட்டு, வரும் செப்டம்பர் 10ம் தேதியன்று குடமுழுக்கு நடக்குமென, தமிழக அரசு தெரிவித்துள்ளது.

Advertisements

பச்சைக் கல் சிவலிங்கம் பாலாற்றில் மீட்டெடுப்பு

மே20, 2010
பச்சைக் கல் சிவலிங்கம் பாலாற்றில் மீட்டெடுப்பு
மே 20,2010,00:00  IST

http://www.dinamalar.com/General_detail.asp?news_id=25276

வேலூர்: பதினாறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த, ஆறு அடி உயரமுள்ள பச்சைக்கல் சிவலிங்கம், வேலூர் அருகே பாலாற்றில் கண்டெடுக்கப்பட்டது. வேலூர் அடுத்த கந்தனேரி அருகே பாலாற்றில், அரசு மணல் குவாரி உள்ளது. இங்கு  மணல் அள்ளிக் கொண்டிருந்த போது, அதிகளவு எடை கொண்ட சிவலிங்கம் கண்டெடுக்கப்பட்டது.

வேலூர் தாசில்தாருக்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டு, அருங்காட்சியகத்தில் ஒப்படைக்கப்பட்டது.  அருங்காட்சியக காப்பாட்சியாளர் சரவணன் கூறியதாவது:

இந்த பச்சைக்கல் சிவலிங்கம்,400 ஆண்டுகள் பழமையானது. 16ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த நாயக்க மன்னர் காலத்தைச் சேர்ந்தது. சிலையின் உயரம் ஆறு அடி. அகலம் ஒன்பது அடி. சிலையின் எடை 1,500 கிலோ. சிலை, பொது மக்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்படும். இவ்வாறு சரவணன் கூறினார். சிலை கண்டெடுக்கப்பட்ட பகுதியில் மேலும் ஆய்வு செய்யப்பட உள்ளது.

  1. சமீக காலங்களில் சாலைகளை அகலப் படுத்துதல், பெரிய பலமாடி, அடுக்கு வீடுகள், கட்டடங்கள் கட்டப்படுதல், அதற்காக ஆழமாகத் தோண்டுதல்……………………………………….போன்ற வேலைகள் நடந்து வருகின்றன.
  2. பொதுவாக, அவ்வாறு ஆழமாகத் தோண்டும் போதுதான், அதுவும் பரவலாகத் தோண்டும் போது, பல தொல்பொருட்கள் கிடைக்கும் வாய்ப்புகள் அதிகமாகவே உள்ளன.
  3. ஆனால், இதுவரை அத்தகைய அறிக்கைகள் எதுவும் வெளிவந்ததாகத் தெரியவில்லை.
  4. உண்மையிலேயே எதுவும் கிடைக்கவில்லையா அல்லது கிடைத்தது, திருட்டுத்தனமாக விற்றுவிற்றார்களா, மறைக்கப்பட்டுவிட்டனவா அல்லது அழிக்கப்பட்டுவிட்டனவா?
  5. காலம் தான் பதில் சொல்லும்.

ஔரங்கசீபாகிய கருணாநிதி ஒரு கோவில் மண்டபத்தை இடிக்கிறார்!

ஏப்ரல்15, 2010

Karunanidhi – the Auranazeb in action, demolishes a temple mantap

Vedaprakash

இந்த இடுகையை 29-07-2008 அன்றுwww.indiainteracts.com என்ற தளத்தில் பதிவு செய்தேன். ஆனால், ஏதோ காரணங்களுக்காக, அவர்கள் அந்த “ப்ளாக்” வசதியை நிறுத்து விட்டார்கள்.

இன்று என்னுடைய பதிவைத் தேடியபோது,”Error establishing a database connection” என்று வருகிறது. அதே நேரத்தில், “ஜனமேஜெயன்” என்ற பெயரில், அதே கட்டுரை வெளியாகி உள்ளது, கூகுள் தேடலில் கிடைத்தது:

http://janamejayan.wordpress.com/2008/07/29/karunanidhi-the-auranazeb-in-action-demolishes-a-temple-mantap/

ஆகவே, அதை இங்கு பதிவு செய்கிறேன்.

Karunanidhi ordered for demolition: It is not at all surprising that Karunanidhi, the hidden Aurangazeb has been in action acting against Hindus in his present reign[1]. Under the guise of renovation, a temple mantap was demolished in Kancipuram. What is surprising is that it is not all reported in the media, though it started in April 2008. When a 1000-pillared mantap was demolished at the Tirumala, at least some people objected to it, though the historians, archaeologists and other monument experts, saviours and protectors were sleeping. Now also, the same thing has happened, but for Dr. R. Nagaswamy[2].

500 years old monument demolished: The mantap with carved sculptures braved the vagaries of nature for 500 years, but now, human hands are bringing down the massive mandapa situated in the famed Varadaraja Perumal temple at Kancheepuram, Tamil Nadu[3]. Built by the Vijayanagar king Achyuthadevaraya around A.D. 1530, it was known for its few hundred pillars covered with beautiful carvings of dancers, musicians, floral motifs and gods. All these are now smashed to pieces with crowbars. The demolition, which began in April, has picked up pace with a bulldozer being pressed into action.

“Uliyin Osai” in reverse – Sastriyar[4] behaves differently: The Kalainjar was planning for “Uliyin osai”, the sound of chisel – carving sculptures out of stone, but, in action, he ordered to demolish such sculptures. Note, how iconoclasm works against iconogenesis! Hussian painted Hindu Goddesses and Gods in the name of expressing artistic talent of expression, but he actually tried to demolish and blaspheme Hindu Goddesses and Gods with the perverted psyche. The Mohammedan demolition frenzy acted psychologically, as in the cases of Khiljis, Malik kafur, Aurangazeb, Tipu sultan etc. Karunanidhi, the moder-day manipulators does it in his 83 years age.

Rennovation or demolition? Temple officials said it was “not a demolition but dismantling of the mandapa” to assemble it again to house vahanas (vehicles) of the deities. “A donor” was apparently financing “the project” to “dismantle and re-assemble” the mandapa so that the “vahanas can be displayed openly”. The temple comes under the Hindu Religious and Charitable Endowments Department of the Tamil Nadu government. However, no details are known to the public. In fact, the Christian Rajasekhara Reddy also gave similar apologia for his renovation carried on in front of the Tirumala temple.

Dr. R. Nagaswamy says it is total destruction: However, Dr. R. Nagaswamy, former Director of the Tamil Nadu Archaeology Department, called it “a thoughtless act of destruction and renovation“. The mandapa could have been cleaned easily, conserved and preserved.

What is happening now is total destruction. They are not dismantling it. They are smashing it with a bulldozer,” he said. The temple was earlier subjected to a bout of vandalism when the murals of Vishnu, Lakshmi and other gods in the Hindu pantheon were whitewashed. The surviving paintings have faded or peeled away. They have not been preserved. Thus, the atheist government may be working in a phased manner, but these devils are posing as savious of Tamil culture and so on! Better, the Tamil lovers, Tamil protagonists and others at least now recognize the iconoclasts and act so that whatever left could be protected.

Demolition carried with the instance of DMK government: These demolitions are done at the instance of the Dravida Munnetra Kazhagam (DMK) government in the State[5]. Many times, our Dravidian and Tamil friends used to accuse or even shout at me for always attacking “Karunanidhi”. But, note my dear friends, what has been happening. As now our Maharaja or Chakravarti has been Karunanidhi, as a citizen, I could blame only my ruler. I cannot complain to the ruler of Pakistan or Afganisthan! Therefore, they should not pretend hinding the truth or the heinous crimes of the ruler of Tamilnadu, misusing his status.

The origin of the Mantap and temple: The origin of the Varadaraja Perumal temple at Kancheepuram goes back to about 1,200 years. Nagaswamy, who is also a scholar in Sanskrit, calls it “the most beautiful Vishnu temple at Kancheepuram”. The temple originally consisted of an image of Narasimha at the foot of a small rocky boulder. Later, a standing form of Vishnu was installed on top of the rock. It was then called Arulalar temple. The village was called Athiyur because there were a number of “athi” trees around. The temple began to gain prominence in the 11th century, during the period of the Cholas. Kulotunga Chola encased the rock and built a structural temple around the standing Vishnu circa A.D. 1100. The temple expanded with the construction of several shrines, prakaras (corridors) and gopurams. Vijayanagar emperor Krishnadevaraya built the present sanctum sanctorum, the vimana above it and covered it with gold sheet around A.D. 1525, said Nagaswamy. He also rebuilt the sanctum of Thayaar (Vishnu’s consort) and the vimana, and covered this vimana also with gold. Krishnadevaraya’s successor Achyuthadevaraya built the kalyana mandapa on the left side beyond the western entrance to the temple. This mandapa is known for its several hundred pillars with intricate carvings of horse-riders, dancers, musicians, and gods and goddesses.

Act and Rules violated – the principles of archaeology forgotten: On the right side, “as if to strike a balance”, he built another mandapa with a few hundred pillars, all hewn out of granite. This was used for conducting temple festivals in the past. Later, it was used as a goshala, or cow shed. It is this mandapa that is being pulled down now. It originally encased a central mandapa with carved pillars. This has already been demolished. Broken pillar-members, some of them numbered, lie in a heap. “The entire mandapa is in good condition…. The walls are in perfect alignment. It has survived for 500 years without tilting or developing cracks. Except that it has not been cleaned, it is in good shape,” said Nagaswamy, adding that it could have been easily preserved without demolishing it. No technical report on the mandapa’s condition was prepared before the demolition began. Although some of the pillars that have been pulled down are numbered, it would be impossible to reassemble the mandapa because they are lying in a heap in different places and in broken pieces, he said. Temple officials claimed they would rebuild the mandapa with original pillars as a gallery to house the temple’s vahanas. They claimed they were using the bulldozer only to remove the lime mortar on the ceiling of the mandapa. They would replace the ancient lime mortar with cement mortar. However, the use of cement mortar would be a blatant violation of the canons of conservation, asserted archaeologists[6]. These are the photos of demolition squad in action[7].

Why historians, archaeologists and others are keeping quite? The proverbial, phenomenal or tactful silence maintained by the present-day historians, archaeologists of all categories, secular, progressive, eminent, elite and what not – is understandable. As they expect benefits from the Maharaja Karunanidhi, they do not ask whatever he does. In fact, with sycophancy, they may prise for his sound or nise of chisel that has demolished the monument! As the conferences of TNHC, IHC, APHC, SIHC etc., are coming in the order, let us see whether these people have any guts or sense f their profession to pass any resolution etc., or the K. Veeramanies, Ramasamies and other oldmen would be invited to talk nonsense.

VEDAPRAKASH

29-07-2008


[1] Perhaps, the instances have been well recorded in the internet groups, the people forget the happenings.

[2] Dr. R. Nagaswamy has been the former Director of State Archaeological Department, Tamilnadu and active defender of Indian culture, tradition etc., he has many times tried to refute the anti-historical writings of Micheal Witzel and Company of Harvard University.

[3] T.S. Subramanian, Assault on heritage, The authorities of a temple in Kancheepuram are “dismantling” a 500-year-old structure, ostensibly to reassemble it. Frontline, Volume 25 – Issue 15 :: Jul. 19-Aug. 01, 2008. See at:

http://www.frontlineonnet.com/stories/20080801251512900.htm

[4] Recently, I came to know that the iconoclast assumed this name just like Suryanarayana Sastri imitating him by having the title of “Kalainjar” i.e, Sastriyar. Remember, how Anna used to ridicule one “Sastriyar” in his “Ariya Mayai”!

[5] Ibid. Frontline, Volume 25 – Issue 15 :: Jul. 19-Aug. 01, 2008

[6] Here, unfortunately, the names of the archaeologists have not been mentioned. Perhaps, they are afraid as they are government servants and the rulers can take any action with their vested powers.

[7] Courtesy: Dr. R. Nagaswamy and Frontline.

நவகிரகங்களை தூஷிக்கும் திராவிட நாத்திகம்!

பிப்ரவரி27, 2010

நவகிரகங்களை தூஷிக்கும் திராவிட நாத்திகம்!

தஞ்சை நாராயணசாமி, மக்களுக்குத் தரும் போதைகள் நவக்கிரக கோவில்கள், விடுதலை, 27-02-2010, ஞாயிறு மலை, பக்கம்.5.

http://viduthalai.periyar.org.in/20100227/snews05.html

தஞ்சை நாராயணசாமி என்பவர் எழுதியதாக, “மக்களுக்குத் தரும் போதைகள் நவக்கிரக கோவில்கள்”, என்ற தலைப்பில், வீரமணியின் விடுதலையில் இப்படியொரு கட்டுரை வெளியிடப் பட்டுள்ளது. பகுத்தறிவுள்ள தமிழர்கள் படித்து பயன் பெறுவார்களாக!

(கிரகங்களின் எண்ணிக்கை தற்போது பத்து, மேலே சொல்லியுள்ளவற்றில் இராகு, கேது, என்பவை (சாயாகிரகம்) இல்லாதவை. இந்த ஒன்பதைச் சொல்லி, அவற்றிற்குக் கோவில்கள் அமைத்தும், சிலைகளை கோவில்களில் அமைத்தும், அவற்றை விளம்பரப்படுத்தி, மக்கள் அங்கு சென்று வர ஆசைகாட்டியும், பார்ப்பனர்கள் ஏமாற்றி வருகிறார்கள். நம்மக்களும் காலத்தையும் பொருளையும், மானத்தையும் இழந்து வாழ்கின்றனர். மக்கள் இவவற்றை புறக்கணிக்க வேண்டும்)

2. சபரிமலை அய்யப்பன் கோயில் 18 படிக்கட்டுகளும் ஒவ்வொரு கடவுளைக் குறிப்பதாகுமாம்.

ஒன்றாம் படி _ சூரியன்

இரண்டாம் படி _ சிவன்

மூன்றாம் படி _ சந்திரன்

நான்காம் படி _ பராசக்தி

அய்ந்தாம் படி _ செவ்வாய்

ஆறாம் படி _ முருகன்

ஏழாம் படி _ புதன்

எட்டாம் படி _ விஷ்ணு

ஒன்பதாம் படி _ குருபகவான்

பத்தாம் படி _ பிரம்மா

பதினொன்றாம் படி _ சுக்கிரன்

பன்னிரெண்டாம்படி _ ரங்கநாதன்

பதின்மூன்றாம் படி _ சனீஸ்வரர்

பதினான்காம் படி _ எமன்

பதினைந்தாம் படி _ ராகு

பதினாறாம் படி _ காளி

பதினேழாம் படி _ கேது

பதினெட்டாம் படி _ விநாயகர் (தினகரன் பொங்கல் மலர்)

(அய்யப்பனே ஒரு கற்பனை; அவன் பிறப்பே அசிங் கம். இரு ஆண்களுக்குப் பிறந்தவன் என்று கூறி. அவன் பெருமைக்கு கதைகள் வேறு. அந்தக் கோயி லில் 18 படிகள் இருந்தால், அவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு கடவுளைக் குறிக்கிறதாம். சபரிமலை செல்லும் பக்தர்கள் பலகாலமாக அந்தப் 18 படிகளிலும் ஏறி மிதித்துக் கொண்டுமேலே சென்று அய்யப்பனைப் பார்க்-கிறார்கள். இத்தனை ஆடம்பரமும் காட்டு மிராண்-டித்தனமும் வெளியில் தெரிபவை. இந்தப் படிகளின் விளக்கத்தின்படி, 18 படிகளும் 18 கடவுள் கள் என்றால் , பக்தர்கள் அனைவரும் அந்தப் பதி னெட்டுக் கடவுள்களையும் ஏறி மிதித்துச் சென்று, திரும்பி மிதித்துக்கொண்டு வருகின்றனர். என்றுதான் அருத்தம். கடவுளர் மதிப்பு இப்படிப்பட்ட முட்டாள் தனத்தால் சந்திசிரிக்கின்றன. கடவுளைக் கற்பித்தவன் முட்டாள் என்பதற்கு இதுவே சான்றாகும்)

தஞ்சை நாராயணசாமி

தீட்சிதர்களும்: கல்வெட்டு, செப்பேடுகள் பெயரில் திராவிடப் புரட்டு!

ஜனவரி2, 2010

தில்லையும் தீட்சிதர்களும்: கல்வெட்டு, செப்பேடுகள் பெயரில் திராவிடப் புரட்டு!

தில்லையும் தீட்சிதர்களும்

கட்டுரை ஆக்கம்: புலர் செ.இராசு எம்.ஏ., பிஎச்.டி., முன்னாள் தலைவர், கல்வெட்டியல் – தொல்லியல் துறை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர், தொலைபேசி: 0424 2262664.

http://viduthalai.periyar.org.in/20100102/snews07.html

“புலர்” இல்லை “புலவர்” ராசு, பாவம், என்ன கோபமோ, அவரை “புலர்” ஆக்கிவிட்டனர்! கருப்பில் இருப்பது “விடுதலையில்” வெளிவந்தது. சிவப்பில் இருப்பது என்னுடைய “கமென்ட்ஸ்” / விமர்சனம்.

தில்லை மரங்கள் அடர்ந்த வனம் நகராக மாறியபின் ஊருக்கும் தில்லை என்றே பெயர் ஏற்பட்டது. தில்லை-யில் அமைந்த கோயில் சிற்றம்பலம் என்று பெயர் பெற்றது. சிற்றம்பலம் என்ற பெயரே மருவி சிதம்பரம் என்றாகி ஊருக்கும் அதே பெயர் அமைந்துவிட்டது. மதுரை மாநகரில் உள்ள கோயில் பெயர் ஆலவாய் என்றே முன்னாளில் அழைக்கப்பட்டது.

சோழ மன்னர்கள் சிற்றம்பல நடராசரை தங்களின் குலதெய்வம் என்பர். அவர்கள் தன் குல நாயகன் தாண்-டவம் பயிலும் தில்லையம்பலம் பொன் வேய்ந்தனர். முதலாம் ஆதித்த சோழன் கொங்கிற் கனகம் அணிந்த ஆதித்தன் என்று அதனால் புகழப்பட்-டான். சைவர்கள் இயல்பாக அடை-மொழி எதுவும் இல்-லாமல் கோயில் என்றே சிதம்-பரத்தை அழைத்தனர். இரணிய-வர்மன் என்ற மன்னன் முதல் முதல் கோயில் கட்டினான். பின் வந்த தமிழக அரசர்கள், வள்ளல்கள், பொது-மக்கள் எனப்பலரும் கோயிலை விரிவாகக் கட்டினர் என்று நூல்கள் கூறுகின்றன.

தமிழக மண்ணில் சிற்பிகளான தமிழர்களால் தமிழ் மக்களுக்கென்று உருவாக்கப்பட்டுத் தமிழில் வழிபாடு நடத்திய தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில்-தான் பாரம்பரியத் தொடர்பு ஏதும் இல்லாத ஒரு கூட்டத்தால் இன்று பிரச்சினை ஏற்பட்டுள்ளது. கோயில் சொத்துக்கள், நிலங்கள், விலை-யுயர்ந்த அணிகலன்கள், சில தனியார் வசம் போகக்கூடாது என்ற எண்ணத்-தால்தான் பெரிய கோயில்களின் நிருவாகத்தை அரசு மேற்கொண்-டுள்ளது. தமிழ்நாட்டில் திருவரங்-கம், பழனி, மதுரை, திருச்-செந்தூர்க் கோயில்கள், கேரள அய்-யப்பன் கோயில் குருவாயூர்க் கோயில், ஆந்திரத்தில் திருப்பதிக் கோயில் போன்றவை அரசு நிர்வாகத்தில்தான் உள்ளன. மிகத் தாமதமாகவே தீட்சிதர்கள் வசம் இருந்த சிதம்பரம் கோயில் நிருவாகத்தை தமிழ்நாடு அரசு இந்து சமய அறநிலையத்துறை மேற்கொண்டது. இதை எதிர்த்துத் தீட்சிதர்கள் வழக்கு மன்றம் சென்-றுள்ளனர். சிதம்பரம் கோயில் தங்கள் வசம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று வாதாடுகின்றனர்.

பண்டைக்கால வரலாறு என்ன சொல்லுகிறது என்று கல்வெட்டு, செப்பேடுகளை ஆய்வு செய்து சான்றுகள் அடிப்படையில் இக்-கட்டுரை எழுதப்படுகிறது. இந்த ஆவணங்கள் அனைத்தும் [கிழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள காலம் கி.பி. 1888 முதல் 1963 வரை என்றுமே சிதம்பரம் கோயில் தீட்சிதர்கள் நிருவாகத்தில் இருந்ததில்லை என்றே தெரிவிக்கின்றன.

சிதம்பரம் நடராசர் கோயிலில் தமிழ்நாட்டு மன்னர்கள், அரசு அலுவலர்கள், வணிகர்கள், வள்ளல்-கள், பொதுமக்கள் கொடைகொடுத்த கல்வெட்டுகள் பல உள்ளன.

315 கல்வெட்-டுகள் சிதம்பரம் கோயிலில் படி எடுக்கப்பட்டுள்ளன. 20_க்கும் மேற்-பட்ட சிதம்பரம் கோயில் செப்-பேடுகள் உள்ளன. அவை காலந்-தோறும் நடைபெற்று வந்த நிர்வாக முறையை நமக்குத் திட்டவட்டமாகத் தெரிவிக்கிறது.

இடைக்காலச் சோழர், பாண்டியர் பேரரசுக் காலத்திலும், விசயநகர அரசர்கள் காலங்களிலும், போசளர் [கன்னடக்காரர்], நாயக்கர் [தெலுங்கர்], மராட்டியர் [மராத்தியர்] ஆட்சிக் காலத்-திலும் அந்தந்த அரசு அலுவலர்களே கோயிலின் அனைத்து நிர்வாகத்-தையும் அரசுக்காக மேற்கொண்டுள்-ளனர் [இவர்கள் எல்லாம் தமிழர்கள் இல்லையே!]. ஸ்ரீ மகேசுவரக் கண்காணி செய்வார், கோயில் நாயகம் செய்வார், திரு-மாளிகைக் கூறு செய்வார், ஸ்ரீ கார்யம் செய்வார், சமுதாயம் செய்வார், கோயில் கணக்கர் முதலிய பல அலுவல் பெயர்களைக் கல்வெட்-டில் காணு-கிறோம். இவர்கட்கே அரசர், அலுவ-லர்-கள், சபையார், நாட்-டார் -ஓலை (கடிதம்) அனுப்பியுள்-ளனர். இவர்கள் யாரும் சிவப்பிரா-மணரோ, தீட்சிதர்-களோ இல்லை என்பது குறிப்பிடத்-தக்கது.

கோயில் பூசை செய்வோர் [அவர்களுக்கு பெயர் இல்லையா?] கோயில் நிர்வாகிகளிடமிருந்து அன்பர்களின் அறக்கொடைகள் மூலம் வரும் பிராமண போசனம், தளிகை, சட்டிச்சோறு, பிரசாதம் பெற்று தங்கள் வாழ்க்கையை நடத்தியுள்-ளனர்.

கி.பி.14_ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்-கத்தில் மாலிக்காபூர் நடையெடுத்த-போது நிகழ்ந்த கலவரத்தில் கி.பி. 1311 முதல் 76 ஆண்டுகள் சிதம்பரத்தில் பூசை இல்லை [மாலிக்காஃபூரின் கொடுமைகளை ராசு ஏன் சொல்லவில்லை? ஒருவேலை அவர் எழுதியதை விடுதலைக்காரர்கள் நீக்கிவிட்டனரா? பொன்வேய்ந்தது பற்றியும், அதனை கொள்ளயடித்தது பற்றியும் மௌனமாக இருப்பது வியப்பான விஷயமே]. நடராசர் கோயிலை விட்டு வெளியேறி ஒரு பெரிய புளியமரப் பொந்தில் இருந்தார் [பாருங்கள், நாத்திகத்தின் போலித்தனத்தை! நடசாசர் என்ன கோவிலைவிட்டு நடந்தே சென்றாரா? இங்கு ஏன் பகுத்தறிவு தூங்குகிறது, துலுக்கனின் கோரக்கொடூரங்களை மறைக்க இப்படி கதை விடுகிறர்களா? புளியமரப் பொந்து என்றால் துலுக்கபுக்கு பயமா?இல்லை]. இரண்டாம் அரிகரனின் அமைச்சர் முத்தய்யத் தண்டநாயகன் மீண்டும் நடராசரைச் சிதம்பரத்திற்குக் கொண்டு வந்து பூசைக்குத் தக்க ஏற்பாடுகளைச் செய்தார் [ஏன் தமிழன் கூப்பிட்டால் நடராசர் வரமாட்டாரா, தெலுங்கன்தான் கொண்டு வரவேண்டுமா?]. இதனைச் சோழ மண்டல சதகம் என்ற நூல் மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறது (பாடல் எண் 99).

திருவாவடுதுறை ஆதின வரலா-றாகிய அரசவனத்து அறநிலையம் என்ற நூலிலும் இவ்விவரம் கூறப்-பட்டுள்ளது (பக்கம் 43). கோயில் கல்வெட்டும் இதனைத் தெரிவிக்கிறது.

கி.பி.17_ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்-கத்தில் 1610_ஆம் ஆண்டு லிங்கமநாயக்-கர் என்ற வீரசைவர் அளித்த உதவியால் கும்பகோணம் சைவ வேளாளர் சிவப்பிரகாசர் என்பவர் சிதம்பரம் கோயில் பரா-மரிப்பையும் நிர்வாகத்தை-யும் மேற்கொண்டார். கி.பி. 1648 வரை துறை-யூர்ப் பாளையக்காரர் ரெட்டி-யார்களின் நிர்வாகத்தில் கோயில் இருந்தது [ஆஹா, பாவம் இங்கு ஒப்புக் கொள்கிறார், தெலுங்கர்கள் தாம் என்று].

பீஜப்பூர் சுல்தான் படைத்-தலை-வர்கள் படையெடுப்பின் போது பாது-காப்புக் கருதி அன்பர்கள் சிதம்பரம் நடராசரை 24.12.1648 அன்று குடுமியாமலைக்கு எடுத்துச் சென்றனர்.[அதென்ன நடராசருக்குத் தன்னைக் காத்துக் கொள்ளத் தெரியாதா? துலுக்கனுக்கு என்ன அப்படி நடராசனின் மீது ஆசை? யாரந்த அன்பர்கள், நடராசனை எடுத்துச் சென்றது?]. குடுமியாமலையில் 40 மாதம் நடராசர் இருந்தார் [அதெப்படி மூன்று வருடங்கள் மேலே அங்கிருந்தார்! அப்பொழுது, யார் பூசை செய்தது? யார் காத்தது?]. அங்கு பாதுகாப்புக் குறைவு ஏற்பட்டதால் நடராசரை மதுரைக்குக் கொண்டு சென்று 37 வருடம் 10 மாதம் 20 நாட்கள் வைத்திருந்தனர் [அதெப்படி, துலுக்கன் அங்கும் வந்துவிடாடானா?]. 1647 ஆம் ஆண்டும் அதைத் தொடர்ந்தும் சிதம்பரம் பகுதியில் ஏற்பட்ட பஞ்சத்தின் காரணமாக மக்கள் குடிப்பெயர்ச்சி ஏற்பட்டபோது நடராசர் இடம் மாறுதல் செய்யப்-பட்டார் என்ற கருத்தும் உண்டு [ஆஹா, இப்படியும் ஒன்று உண்டுபொல இருக்கிறது. ஏன் இந்த கதையை எந்த கல்வெட்டோ-பட்டயமோ சொல்லவில்லையா?].

அப்போது செஞ்சியிலும், தஞ்சை-யிலும் மராட்டியர் ஆட்சி நடை-பெற்றது. செஞ்சியில் ஆட்சி செய்தவர் வீர சிவாசியின் மூத்த மகன் சாம்பாசி. பறங்கிப் பேட்டை மராட்டிய அலுவலர் கோபால தாதாசி வேண்டிக் கொள்ளவே சாம்பாசி தஞ்சையில் ஆட்சி செய்த தன் சிறிய தந்தையார் மகன் சகசி உதவியோடு மதுரையி-லிருந்து நடராசரை சிதம்பரம் கொண்டு வர ஏற்பாடு செய்தார் [இந்த மரத்தியரைத் தான் கோவிலைவிட்டு வெளியெஏறு என்று தமிழ் பெரியரில் ஒரு கூட்டம் ரகளை செய்கிறது. அதைத் தட்டிக் கேட்க எந்த தமிழனிஉக்கோ, சைவனுக்கோ துப்பு இல்லை]. இப்பணியை மேற்கொண்டு நடராசரை 21.11.1684 இல் சிதம்பரம் கொண்டு வந்து மீண்டும் எழுந்தருளச் செய்து குடமுழுக்கு விழாவையும் நடத்தியவர் சிதம்பரம் திருச்சிற்றம்பலத் தவமுனிவர் என்பவர். (இச்செய்திகள் திருவாரூர்க் கோயிலி-லிருந்து மைய அரசின் தொல்லியல் துறை படியெடுத்த 4 செப்பேடுகளில் விரி-வாகக் கூறப்படுகிறது. கிஸீஸீணீறீ ஸிமீஜீஷீக்ஷீ ஷீயீ ணிஜீவீரீக்ஷீணீஜீலீஹ் 21–_23 ஷீயீ 1947)

கி.பி.1702_ஆம் ஆண்டு சிதம்பரம் கோயில் நிரு-வாகியாக இருந்து திருப்-பணி, வழிபாடு முதலிய-வைகளை மேற்பார்வை செய்தவர் பாதபூசை அம்-பலத்தாடும் பண்-டாரம் என்பவராவார்.

21.1.1711 அன்று சிதம்பரம் கோயில்-களின் நிருவாகியாக வேளூர் அம்பல-வாணத் தம்பிரான் என்பவர் இருந்த-போது சிதம்பரம் கோயிலைச் சேர்ந்த புதுமடத்தில் வழிபாட்-டுக்காக சீர்காழிச் சீமை ஏழு மாகாணத்தார் மற்றும் பெரிய வகுப்பு, சிறிய வகுப்புகளைச் சேர்ந்த குடி-யானபேர் அனைவரும் நெல் கொடையளித்தனர். இதற்காக எழுதப்-பட்ட செப்பேட்டில் நடராசர் சிவகாமியம்மை உருவத்துடன் வேளூர் அம்பலவாணத் தம்பிரான் பெயரையும் உருவத்தையும் பொறித்-துள்ளனர்.

31.12.1747 அன்று பரங்கிப்-பேட்-டையைச் சேர்ந்த ஊரவர், வர்த்தகர், புடவைக்காரர், நீலக்காரர், மளிகைக்-காரர் [இவர்கள் எல்லாம் யார் என்று ஏன் குறிப்பிடப்படவில்லை] முதலிய அனைவரும் சிதம்பரம் கோயிலில் நிர்வாகியாக இருந்து, ஆயிரங்கால் மண்டபம், நாலு கோபுரம், பஞ்சாட்சர மதில் ஆகியவைகளைத் திருப்பணி செய்த சண்முகத்தம்பிரான் என்பவரிடம் கொடை கொடுத்தனர். அதே நாளில் பறங்கிப்பேட்டையில் வணிகம் செய்த ஆலந்து நாட்டைச் சேர்ந்த வணிகர்களும் (உலாந்தா கம்பெனி) சண்முகத் தம்பிரானிடம் மகமைக் கொடை கொடுத்துள்ளனர் [அதாவது ஐரோப்பியருடன் வியாபாரம் செய்து கொழுத்த பணம் / லாபம் சம்பாதித்த வணிகர்கள் அவ்வாறு கொடை கொடுத்தனர்].

முத்தையத் தம்பிரான் என்பவர் நெடுங்காலம் திருப்பணி செய்யப் பெறாமலிருந்த இராசசபையைத் திருப்பணி செய்தார். பெரும் பொருட்-செலவில் நிருவாகி முத்தை-யத் தம்பிரான் திருப்பணிக்குத் தில்லை மூவாயிரவர் தினம் அரக்கால் காசு, கொடுத்த விவரம் ஒரு செப்பேட்டில் கூறப்பட்டுள்ளது. இதன்மூலம் கோயில் நிருவாகமும் திருப்பணியும் தீட்சிதர் வசம் இல்லை என்பது தெரிகிறது [அதாவது நேரிடை அத்தாட்சிகள் / ஆதரங்கள் எதுவும் இல்லை, எல்லாமே மறைமுக குறிப்புகள்தாம். அவற்றை வலியப் பொருள்கொண்டு ராசுத் தருகிறார் என்று நன்றாகவே தெரிகின்றது]. மேற்கண்ட செய்திகள் கூறும் நான்கு செப்-பேடுகள் திருப்பனந்தாள் காசி-மடத்தில் உள்ளன. இதேபோல் சிதம்-பரம் கோயிலுக்குரிய பத்துச் செப்பேடுகள் திருவாரூர்க் கோயிலில் உள்ளன. இச்செப்பேடுகள் எதுவுமே தில்லை தீட்சிதர்களிடம் இல்லை என்பதால் அவர்கட்குத் திருப்பணி-யிலும் நிர்வாகத்திலும் அக்காலத்தில் பங்கு இல்லை என்பது தெளிவா-கிறது. அரியலூர் மழவராயரி-டமும் சில சிதம்பரம் செப்பேடுகள் உள்ளன.

சிதம்பரம் கோயில் வழிபாடு, விழாக்களில் பங்கு பெறவும், விழாக்-களுக்கு வரும் அடியார்கட்கு உதவிகள் செய்யவும் சிதம்பரத்தில் புதுமடம், நாற்பத் தெண்ணாயிரவர் மடம், அம்பலப் பெருந்தெரு திருநாவுக்கரசு தேவன் திருமடம், அறுபத்து மூவர் மடம், அம்பலத்தடிகள் மடம், கந்ததேசிகள் மடம், முதலிய பல மடங்கள் இருந்தன, எப்போழுதுமே இம்மடங்களில் உப்பு, ஊறுகாய், நீராகாரம் வழங்கப்பட்டது. குழந்தை-கட்குப் பாலும், தலைக்கு எண்ணெய்யும் வழங்கப்பட்டது. அன்னதானம் நடை-பெற்றது. அன்னம் பாலிக்கும் தில்லைச் சிற்றம்பலம் என்பது தேவாரத் தொடர்.

19 ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கம் முதல் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப்-பகுதி வரை சிதம்பரத்தை அடுத்துள்ள பிச்சாவரம் சமீன்தார்கள் நிருவாகத்தில் சிதம்பரம் கோயில் இருந்துள்ளது [அதெப்படி திட்டிரென்று பிச்சாவரம் ஜமீந்தார்கல் வந்து முளைத்தார்கள்? இங்கு எதையோ மறைக்கிறார் ராசு]. சாமிதுரை சூரப்ப சோழனார், தில்லைக்கண்ணு சூரப்ப சோழனார், ஆண்டியப்ப சூரப்ப சோழனார் ஆகியோர் சிதம்பரம் கோயில் நிர்வாகி-களாக இருந்துள்ளனர். அவர்கள் வீட்டு ஆவணங்கள் இதைத் தெரிவிக்-கின்றன [இவை வெளியிடப்பட்டவையா இல்லையா?].

கோயில் அணிகலன்களும், சாவியும் பிச்சாவரம் சமீன்தார் வசமே இருந்தன. கோயிலில் அர்த்த சாம பூசை முடிந்த பின் தீட்சிதர்கள் கோயிலைப் பூட்டிச் சாவியைப் பல்லக்கில் வைத்துக் கொண்டுசென்று பிச்சாவரம் சமீன்-தாரிடம் ஒப்படைப்பர். அதுபோல் அதிகாலையில் சென்று சாவியை வாங்கி வருவர்.

தீட்சிதர்களிடையே வழக்கு ஏதேனும் ஏற்பட்டால் பிச்சாவரம் சமீன்தார் தீர்த்து வைப்பார். 5.11.1911 அன்று தில்லை தீட்சிதர்கள் பன்னிரண்டு பேர் சேர்ந்து எழுதிய கடிதம் ஒன்றில் மகா.ரா.ரா.ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தியவர்கள் என்றே சமீன்தாரைக் குறிப்பிட்டுள்-ளனர்.

தேவாரம் பாடிய மூவர் தாங்கள் பாடிய 11 பதிகங்களில் தில்லை இறை-வனைச் சிறப்பித்துப் பாடியுள்ளனர். தில்லைக்கூத்தன் காலிங்கராயன் என்பவர் எல்லாத் தேவாரப் பாடல்-களையும் செப்பேட்டில் பொறித்துச் சிதம்பரம் கோயிலில் வைத்தார். ஆனால் மூவர் தமிழ்த் தேவாரப் பாடலைச் சிற்றம்பல மேடையில் பாடக்கூடாது என்று தீட்சிதர்கள் தடுத்தனர். வடமொழிக்கு நிகராகத் தமிழ் இருக்கக் கூடாது என்றனர் [செப்பேட்டில் உள்ளதா, இல்லை ராசுவே கதைவிடுகிறாரா? ஏன் செப்பேடு எண் முதலியக்  குறிப்புகளைக் குறிப்பிடாமல் எழுதுகிறார்? முதலில், இதுவரை இல்லாத இந்த தமிழ்-வடமொழி பிரச்சினை எங்கிருந்து வந்தது?].

சேக்கிழார் பெரியபுராணம் பாட உலகெலாம் என்ற முதற்சொல்லை அடியெடுத்துக் கொடுத்தவர் சிதம்-பரம் நடராசர் என்பது மக்கள் நம்-பிக்கை. ஆனால் சிதம்பரம் ஆயிரக்கால் மண்டபத்தில் சேக்கிழார் விழாவை அரசு நடத்துவதைத் தீட்சிதர்கள் தடுத்தனர் [இதென்ன இப்படி விவரம் தெரிந்த ராசு குழப்புகிறார்? ஏனெப்படி காலநிலையைக் கொலைசெய்கிறார்?].

ஆனந்தத் தாண்டவமாடும் நடராசர் கோயிலில் நாட்டியாஞ்சலி நடத்தத் தடை விதித்தனர். அத்தடைகளை-யெல்லாம் உடைத்து தமிழக அரசு சிதம்பரம் கோயிலை இன்று நிர்வகித்து வருகிறது [இதுவும் கால முரண்பாடு, திரித்து விளக்கம் அளிக்கும் போகுத் தெரிகிறது]. தமிழ்நாட்டுப் பக்தர்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்தனர். தமிழக அரசின் நிர்வாகத்தை நீக்க தீட்சிதர்கள் நீதிமன்றப் படியேறுகின்றனர். இதைப் பஞ்சாட்சரப் படிக்கு மேல் பக்தர்கட்குக் காட்சியளிக்கும் நடராசர்கூடப் பொறுத்துக் கொள்ள மாட்டார்.

சில ஆண்டுகட்கு முன் சிதம்பரம் கோயில் யாருக்குச் சொந்தம்? மக்களுக்கா_ தீட்சிதர்களுக்கா? என்ற கருத்தரங்கு ஒன்று சென்னையில் நடைபெற்றது. அருட்செல்வர் நா. மகாலிங்கம், ம.பொ.சி, நீதியரசர்கள் கிருஷ்ணசாமி ரெட்டியார், சதாசிவம், முன்னாள் துணை வேந்தர் சிட்டிபாபு, பேராசிரியர் வெள்ளைவாரணம், அன்புகணபதி போன்ற பலர் கலந்து கொண்டனர்.

அனைவரும் ஒருமனதாக மக்க-ளுக்கே சொந்தம் என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றி மாநில, மத்திய அரசுக்கு அனுப்பினர். சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி முத்துசாமி சிதம்பரம் கோயில் மக்களுக்கே சொந்தம் என்று தீர்ப்பு வழங்கியதையும் சுட்டிக்காட்டியுள்ள-னர். நிர்வாகத்தில் என்றும் தீட்சி-தர்கட்குப் பங்கு சிறிதும் இல்லை, பூசை செய்வது மட்டுமே அவர்கள் பணி என்று அனைவரும் கூறினர்.

செப்பேடு, கல்வெட்டு, வரலாற்று ஆவணங்களின் படி என்றுமே தீட்சி-தர்கள் வசம் இருந்திராத சிதம்பரம் கோயில் நிருவாகத்தை எப்படியோ சூழ்ச்சிகளால் அபகரித்துக் கொண்ட தில்லை தீட்சிதர்கள் அதன்மூலம் பல சுகம் கண்டதால் மீண்டும் நிரு-வாகத்தைப் பெற முயல்கின்றனர். அந்த முயற்சியை முறியடிக்க வேண்டும்.

தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலைய ஆட்சித் துறைக்கும், தமிழக அரசிற்கும் ஆதரவாக தமிழகப் பக்தர்கள், தமிழ் ஆர்வலர்கள், ஆதினத் தலைவர்கள் ஆகியோர் உடனே ஒன்று திரள வேண்டும். தீட்சிதர்களை வழக்-கைத் திரும்பப் பெறவைக்க வேண்டும் [ஹோ, இங்குதான் ராசு  வேலை நாசுக்காகத் தெரிகிறது. தன்னுடைய படிப்பை இவ்வாறு கடன் வைக்கவேண்டாம். ஏற்கெனவே உள்ள செப்பேடுகளை முகமதியருக்குச் சாதகமாக படித்து (அதாவது அவர்களுக்கு சாதகமாக இலாதவற்றை மறைத்து), இஸ்லாமியக் கல்லூர்களில் கட்டுரைப் படித்து வருகிறார். பாவ சஹாப்புத்தீன். இப்பொழுது இப்படி பல உண்மைகளை மறைத்து இப்படி கட்டுரை “ஆக்கி”யுள்ளார்! பாவம் “புலர்” ராசு, இல்லை “புலவர்” ராசு! இப்படியே போனால், நிச்சயமாக “கலைமாமணி”யாவது கிடைக்கும்].

கட்டுரை ஆக்கம்:
புலர் செ.இராசு எம்.ஏ., பிஎச்.டி.,
முன்னாள் தலைவர்
கல்வெட்டியல் – தொல்லியல் துறை
தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர்
தொலைபேசி: 0424 2262664.

கருணாநிதியின் ஆட்சியில் தொடரும் கோவில் கொள்ளை!

திசெம்பர்24, 2009
கருணாநிதியின் ஆட்சியில் தொடரும் கோவில் கொள்ளை!

ஏற்கெனவே பலதடவைக் குறிப்பிட்டப்படி, இந்த கருணாநிதியின் ஆட்சியில், நாத்திகம் மற்றும் இந்து எதிரிப்பு கொள்கையில், சம-தர்மம் என்பதெல்லாம் ஒன்றும் இல்லாம் கோவில்களை இடிப்பதும், கோவில் சொத்துகளை அபகரிப்பதும்,  உண்டியல்கள் திட்டமிட்டபடி உடைத்து பணம் திருடுவதும் நிரந்தர தொழிலாகிவிட்ட நேரத்தில், இப்படி கோவில் சொத்துக்களை – நிலங்களை கொள்ளையடுப்பதும் தொடர்கிறது!

ஒருபக்கம் மரகதலிங்கத்தைக் கண்டுபிடித்துவிட்டோம் என்று ஊர்வலம் நடத்தி அந்த லிங்கத்தையே ஏன் சைவத்தையே கேலி செய்து, கேவலப்படுத்துகின்றனர்!

ஆனால் கோடிக்கணக்கில் மரகதலிங்கங்கள் திருடப்பட்டு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது!

எதெல்லாம் மக்களைத் திசைத் திருப்பும் நாடகங்கள்.

இவர்கள் ஏதோ கோவில்களுக்க்காக உயிரையேவிடும் மாதிரியான நடிப்பு!

கலைஞர் டிவியிலேயோ தொடர்ந்து காசியைக் காவலப்படுத்திகின்றனர்.

இவர்களா சைவத்தை / இந்து மதத்தைக் காப்பாற்றாப் போகிறார்ள்?


கோவில் உண்டியலை உடைத்து பணம் திருட்டு
தினமலர், 24-05-2010

http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=5510

திருவண்ணாமலை: களம்பூர் வேணுகோபால் ஸ்வாமி கோவிலில் உண்டியலை உடைத்து பணத்தை கொள்ளையடித்து சென்றவர்களை போலீஸார் தேடி வருகின்றனர். இக்கோவிலில் நேற்று முன்தினம் இரவு பூஜைகள் முடித்துவிட்டு அர்ச்சகர் கோவிலை பூட்டி சென்றார். நேற்று அதிகாலை வழக்கம்போல் கோவிலை அர்ச்சகர் திறக்க வந்த போது, கோவில் வளாகத்தில் இருந்த உண்டியல் உடைக்கப்பட்டு அதில் இருந்த பணத்தை மர்ம நபர்கள் திருடி சென்றது தெரிந்தது. களம்பூர் போலீஸார் விசாரித்து, கொள்ளையர்களை தேடி வருகின்றனர்.
அறநிலையத்துறையின் 148 ஏக்கர் நிலம் கபளீகரம்
டிசம்பர் 23,2009,00:00  IST

http://www.dinamalar.com/General_detail.asp?news_id=20028&ncat=TN&archive=1&showfrom=12/23/2009

கோவை:அறநிலையத்துறை வசமிருந்த 148 ஏக்கர் நன்செய் நிலம், தனியார் ரியல் எஸ்டேட் உரிமையாளர்கள் தங்களது வசமாக்கி, மனையிடங்களாக விற்பனை செய்தனர். அங்கு கட்டுமானப் பணி துவங்கிய நிலையில் கோவிலிற்கு சொந்தமான நிலம் என்பது தெரிய வந்ததால், பல லட்சம் கொடுத்து இடம் வாங்கியவர்கள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயுள்ளனர்.சூலூருக்கு அருகே உள்ள திருவேங்கடநாத பெருமாள் கோவிலிற்கு சொந்தமாக 148.18 ஏக்கர் நிலம் உள்ளது. இதில், தேவதாசி மானியத்தின் அடிப்படையில், இனாம் ஒழிப்பு சட்டத்தின் கீழ் 1963ல் கோவில் பூமியை, ஊழியம் செய்து வந்தவர்களுக்கு நிபந்தனை அடிப்படையில் பட்டா வழங்கப்பட்டது.

இந்த பட்டா அடிப்படையில், பல்லடம் செட்டில்மென்ட் தாசில்தாராக பணிபுரிந்த நாகராஜன் என்பவர், கோவில் ஊழியம் செய்து வந்தவர்களுக்கு நிபந்தனை பட்டா என்று குறிப்பிடாமல், வழக்கமாக வழங்கப்படும் பட்டாவை போல வழங்கினார்.இதை அடிப்படையாக வைத்து 148.18 ஏக்கர் நிலத்தை, ஊழியம் செய்து வந்தவர்கள் பலருக்கும் பல அளவுகளில் விற்பனை செய்தனர். கடந்த 10 ஆண்டுகளுக்கு முன், இந்நிலங்களை சிலரிடம் இருந்து வாங்கிய மேரிலேண்ட் புரோமோட்டர்ஸ் என்ற ரியல் எஸ்டேட் நிறுவனம், அதே இடத்தை பலருக்கும் காலிமனையிடமாக பிரித்து விற்பனை செய்தது. காலிமனையிடங்களை 200க்கும் மேற்பட்டவர்கள் வாங்கினர்.இவர்களில் சிலர், வீடு கட்டுவதற்கு, கடன் பெறுவதற்காக, வில்லங்கச் சான்று, மூலபத்திர நகல், பட்டா ஆகியவற்றை பெறுவதற்காக சூலூர் கிராம நிர்வாக அலுவலர் அலுவலகத்திற்கு வந்தனர்.கிராம நிர்வாக அலுவலர் பட்டா வழங்குவதற்காக, பழைய பதிவேடுகளை தூசு தட்டினார். அப்போது தேவதாசி முறையில் வழங்கப்பட்ட, இந்நிலம் கோவிலுக்கு சொந்தமானது என்பது தெரியவந்தது.

இது குறித்து கோவில் செயல் அலுவலர் கோபால் கூறியதாவது: இனாம் ஒழிப்பு சட்டத்திற்கு பிறகு, மைனர் இனாம் ஒழிப்பு சட்டம் வந்தது. அதன்படி கோவில் ஊழியம் செய்து வருபவர்கள் வசம் இருக்கும் நிலத்தை பயன்படுத்திக்கொள்ளலாமே தவிர, சொந்தம் கொண்டாட முடியாது. நிபந்தனை அடிப்படையில் ஊழிய பூமிதாரர்களுக்கு பட்டா வழங்கப்பட வேண்டும். ஆனால், இதை மாற்றி நிரந்தர பட்டாவாக வழங்கிய அதிகாரிகள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க அறநிலையத்துறை பரிந்துரை செய்துள்ளது.

நிலத்தை வாங்கியவர்கள் எவ்விதத்திலும் தவறு செய்யவில்லை. ஆனால், இது போன்ற நிலத்தை விலைக்கு வாங்கி, அதில் ரியல் எஸ்டேட் தொழிலில் ஈடுபட்டவர்கள் அடையாளம் காணப்பட்டு தண்டிக்கப்படுவர்.அறநிலையத்துறை வசம் உள்ள இது போன்ற நிலங்கள் கணக்கீடு செய்யப்பட்டு, அவை குறித்த தகவல் பத்திர பதிவுத்துறைக்கு அனுப்பப்பட்டு வருகிறது, என்று அறநிலையத்துறை அதிகாரிகள் கூறினர்.அறநிலையத்துறை இணை கமிஷனர் அசோக் கூறுகையில், “கோவை மண்டலத்தில் மட்டும் இது போன்ற நிலங்கள் 700 ஏக்கர் வரை தனியார் வசமிருந்து கைப்பற்றப்பட்டுள்ளன. இதில் தவறு செய்தவர்கள் மீது கடுமையான தண்டனை வழங்க அறநிலையத்துறை பரிந்துரை செய்துள்ளது’ என்றார்.

தாமதம் ஏன்?:கடந்த 10 ஆண்டுகளுக்கு முன், பதிவுத்துறைக்கும், வருவாய்த்துறைக்கும் மிகப்பெரிய இடைவெளி இருந்தது. வருவாய்த்துறை அலுவலர்கள் ஆர்.டி.ஓ. (வருவாய் கோட்டாட்சியர்) பதவிக்கு கீழே இருக்கும் தாசில்தார்கள், பட்டா வழங்கியது குறித்து ஆவணங்களில் பதிவு செய்தாலும், அவை பதிவுத்துறைக்கு முறையாக அனுப்பி வைக்கவில்லை.இதனால் எந்த நிலங்களுக்கு, பட்டா வழங்கப்பட்டது, எதற்கு பட்டா வழங்கப்படவில்லை என்பது தெரியாமல் பத்திர பதிவுத்துறை யார் வந்தாலும் எளிதாக பத்திரப்பதிவை மட்டும் செய்து கொடுத்தது.தற்போது இந்நிலை மாறி பத்திர பதிவுத்துறை, வருவாய்த்துறை ஆகியன இரண்டும் ஆவணங்களை சரியான முறையில் பதிவு செய்துகொள்கிறது. இதனால் இந்த முறைகேடு அன்றே வெளிச்சத்துக்கு வரவில்லை.

இப்படி, கொலை, கொள்ளை……..!

கோவில்களுக்கு ISO சான்றிதழ் தேவையா?

நவம்பர்13, 2009

கோவில்களுக்கு ISO சான்றிதழ் தேவையா?

கோவில் நிர்வாகத் தரம் பார்க்கும் நிறுவனங்கள், முயற்ச்சிகள்: திடீரென்று இப்பொழுது கோவில்கள் எல்லாம் ISO தரச்சான்றிதழ் (ISO Certification) பெற்றாகிவிட்டன என்று தெரிவிக்கப் படுகின்றன. உடனே கோவில் டிரஸ்ட் அதிகாரிகள், தலைவர்கள், “இப்பொழுதெல்லாம் கோவில்கள் மிகவும் நன்றக நிர்வகிக்கப்படுவதாகவும், வெளியாட்களின் சேவையால் கோவிலின் பாதுகாப்பு மற்றும் தூய்மை நன்றாக இருப்பதாகவும் வைத்திருப்பதாகவும்“ அறிக்கைகள் விடப்படுகின்றன, செய்திகள் வருகின்றன. உடனே மற்றவர்களும் அப்பாதையைப் பின்பற்றுவோம் என்று கிளம்பிவிட்டர்கள்.

கோவில்களை சுத்தப்படுத்த வெளியாட்கள் வரவேண்டும் என்றால் இந்துக்கள் வெட்கப்பட வேண்டும்: இந்துக்களுக்கு என்ன கொஞ்சம் கூட சூடு, சொரணை, தன்மானம்…..  ….  ….  …இவையெல்லாம் இல்லையா, அல்லது மறந்து விட்டதா? “இந்துக்களாக” சாமி கும்பிட உள்ளே வரும்வரும் அவர்களுக்கு கொஞ்சம்கூட புத்தியில்லையா? மனத்திற்குள் இருக்கும் மாசை, அழிக்கை, குப்பைகளை அழிக்கத்தானே இந்துக்கள் கோவில்களுக்கு வருகிறார்கள்? ஒருவேளை, இத்தனை ஆண்டுகளாக கோவில்களுக்கு வந்து அங்கேயே இவையெல்லாவற்றையும் கொட்டிவிட்டுச் சென்றதால்தானோ, இந்த பெறுக்கிகள் இன்று தூய்மை செய்கிறேன் என்று கிளம்பி விட்டர்கள்? பாருங்களேன், கோவில்களுக்கு உள்ளயேயும், வெளியேயும்! [மனிதனால் வெளியேற்றப் பட்ட குப்பைகள், நாகரிக குப்பைகள், விஞ்ஞானமுறையில் கொட்டப்பட்டக் குப்பைகள்] அத்தகைய “பக்திகரமான” ஊழலை, அசிங்கத்தை ஏன் செய்ய வேண்டும்? இதையேல்லாம் தான் ஆழ்வார்களும், நாயன்மார்களும் சொல்லிக் கொடுத்தார்களா?

உழவாரப்பணி எங்கே போயிற்று? நமது திருமூலர் சொல்லியதைவிடவா, இவர்கள் நமக்கு ஆலய நிர்வாகத்தைப் பற்றி சொல்லிவிட போகின்றனர்? நினைவிருக்கிறதா? திருநாவுக்கரசர் / அப்பர் அடிகள் அந்த தள்ளாடும் வயதினிலும் எப்படியிருந்தார்? குவாலிஸ் காரில் சென்றாரா? கையிலே உழவாரப்ப்டை வைத்துக் கொண்டுதானே கோவில்களில் சுத்தம் செய்துகொண்டிருந்தார். ஆமாம், “பெருசு” பற்றியெல்லாம் கதை சொல்ல ஆரம்பித்துவிட்டார்கள் என்று ஏளனம் பேசி திசைத் திருப்பும் காலமிது! இந்துக்கள் விழித்துக் கொள்ளவேண்டும். எப்படி தங்களது மீதான தாக்குதல்கள் அதி-நவீன முறையில் பிரயோகிக்கப் படுகிறது, செயல்படுகிறது என்பதனை உணர்ந்து, அறிந்து காரியத்தில் இறங்கவேண்டும் [ஏனெனில் படித்த நண்பர்களே அத்தகைய நவீன நிர்வாகமுறை நல்லதிற்காகத்தானே என்று வாதிட தோன்றும்]

கோவில்களைக் கட்டியவர்களுக்கு நிர்வாகம் தெரியாதா? கோவில் நிர்வாகம் என்பது ஒன்றும் புதிய கலையல்ல, அதை இந்தியர்களுக்கோ, இந்துக்களுக்கோ புதியதாகச் சொல்லிக் கொடுக்க. கோவிகளைக் கட்டத் தெரியும், ஆனால் நிர்வகிக்கத் தெரியாது என்பன போல சித்தரித்துக் காட்டும் இந்த முயற்ச்சிகள் கோவில்களில் உண்மையான அக்கரை இல்லாத “கருப்புப் பரிவார்”, “சிகப்புப் பரிவார்” கோஷ்டிகள், மறைமுகமாக கோவில் பணத்தை சட்டரீதியாக உறுஞ்சுவதற்கு என்றுதான் தெரிகிறது. மேலும் அத்தகைய எண்ணத்தை உருவாக்குவதே நச்சுத்தனமானது.

“குருகுலங்கள்” அழிக்கப்பட்டு வியாபாரக் கூடங்கள் வளர்ந்தமை: எப்படி “குருகுலங்கள்” அழிக்கப்பட்டு, இன்று கல்வி வியாபாரமாக்கப் பட்டு அதிலும், சிறுபான்மையினர் என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டு இந்திய நாகரிகம், கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம் முதலியவற்றை அழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்களோ, அதுபொல, நேரிடையாக கோவில்களில் நுழைந்து, இந்தியநாகரிகம், கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம் முதலியவற்றை அழிக்கப் போடும் வேடமோ என்ரு எண்ணத் தோன்றுகிறது. விஜயநகர காலத்திற்குப் பிறகு வந்த மேனாட்டு வியாபாரக் கம்பெனிகளும், இனிமேல் வரப்போகும் வியாபாரக் கம்பெனிகளும் ஆலயங்களைக் காக்காது, நிச்சயமாகக் கொள்ளைத் தான் அடிக்கும்.

கோவில்கள் வியாபாரக் கம்பெனிகள் அல்ல: இப்படியே விட்டுவிடால், எப்படி “குருகுலங்கள்” அழிக்கப்பட்டு, இன்று கல்வி வியாபாரமாகி போய்விட்டதோ, அதுபோல, கோவில்களும் கம்பனிகளாகிவிடும்! பிறகென்ன, லாபம்-நஷ்டம் பார்க்கவேண்டியிருக்கும்! ஒரு பொருளை / சேவையை விற்ப்பவன் மற்றும் வாங்குபவன் என்ற நிலையில் கோவில்கலின் நிலையைக் குறைத்துவிட்டால், அத்தகைத் தரம், தரமாகாது. அது கோவில்களுக்கு(ள்) வரும் “நம்பிக்கையாளர்களின்” திறம் குறைந்துவிட்டது என்பதுதான் பொருள்! பிறகு எந்த கோவில்கள் லாபத்துடன் இயங்குகிறது-இல்லை, எந்த கோவில்கள் வேவை செய்யும் கம்பெனிகளுக்கு சம்பளம் / போனஸ் கொடுக்கிறது-இல்லை, அத்தகைய கோவில்களின் மீது வழக்குகள், அத்தகைய குற்ரங்களை மீறியதற்கு கோவில்களின் மீது அபராதங்கங்கள், திவாலா நோட்டீஸுகள், ஜப்தி…………………அல்லது அடுத்த கோவில் ”தத்தெடுத்து”க் கொள்வது (takeover)………..  …  … இப்படியெல்லாம் நடக்கும். அது இந்துக்களுக்குத் தேவையா? அதுமட்டுமா, வேவை செய்யும் வேலையாட்கள் இந்த கோவில் சங்கம் . அந்த கோவில் சங்கம் என்று ஆரம்பித்துவிட்டு, கோவில் முன்பே கொடியேற்றி விடுவர்! அவை அரசியல் சார்புடையாதாக இருக்கும். திடீரென்று “ஸ்டிரைக்”கும் நடக்கும்! இதெல்லாம் தேவையா?

கோவில்களை பாதுகாப்பது யார்? “வெளியாட்களை நியமித்தல்” (Outsourcing) என்ற ரீதியில், இவர்களே புதிய கம்பெனிகளைத் தோற்றுவித்து அல்லது உள்ல கம்பெனிகளையே காசு கொடுத்து வாங்கிவிட்டு, அதன் மூலம் தமது அதிகாரத்தை பலப்படுத்திக் கொள்ள ஆரம்பிப்பார்கள். செக்யூரிடி கம்பெனிகள் பாதுகாப்பு அளிக்குமாம். பிறகு, யாராக இருக்கும் இந்த செக்யூரிடி கம்பெனிகள்? யார் அதில் பயிற்ச்சி கொண்டு, கோவில்களுக்கு பாதுகாப்பு கொடுக்க வருவர்? அதில் இந்துக்கள் அல்லாதவர்கள் கூட வரலாமே? ஏன் இத்தகைய வாய்ப்பு உள்ளது என்று தெரிந்தவுடனே “ஜிஹாதி தீவிரவாதிகள்” இன்று முதலே “இந்துக்கள்” போர்வையில் பயிற்ச்சி பெற்று கழகங்களின் கம்பெனிகள் மூலம் கோவில்களுக்குள் நுழைந்து விடுவார்களே? பிறகு, கோவில்களினின்று குண்டுகள் வெடிக்கும்! உடனே நம்முடைய செக்யூலரிஸ சித்தாந்திகள் மற்றவர்கள் “இந்து தீவிரவாதிகளே, குண்டு வைத்துவிட்டு” மற்றவர்கள்மீது பழி போடுகிறார்கள் என்ற பிரச்சாரத்தை ஆரம்பித்து விடுவார்கள். கோவிகளில் “ரையிட்” நடக்கும். ஞாபகம் இருக்கிறதா, “Operation Bluestar”!

இந்து அறநிலையத்துறை சான்று பெற்றுவிட்டதா? நாத்திகக் கூட்டங்கள் கோவில் சொத்துகளைக் கொள்ளையடித்து, ஔரங்கசீப்புகள், மாலிக்காஃபுர்களையும் வென்றுவிட்ட இவர்கள், இன்று கோவில் நிர்வாகத்தைப் பற்றி பேசுகின்றனர். கோடிக்கணக்கான கோவில் பணம் நிலுவையுள்ளதை வசூல் செய்ய இவர்களுக்குத் துப்பில்லை, நாதியில்லை. கோவில் நிலங்களையே பட்டாப் போட்டு கொடுத்து விட்டபிறகு, தவறு என்று “சர்க்குலர்” விடும் நிர்வாகம் இந்த கொள்ளையடிக்கும் நிர்வாகம். “இந்து அறநிலையத்துறை”யில் சம்பந்தமே இல்லாதவர்கள் வேலையில் இருந்து கொண்டு கோடிக்கணக்கான இந்துக்களை ஆட்டிப் படைக்கிறார்கள். கும்பாபிஷேகம் நடத்துகிறோம் என்று லட்சக்கணக்கில் வசூல் பணத்தை விழுங்கிவிடுகிறார்கள். ஆனால், அதே நேரத்தில், பல்லாயிரக் கணக்கான வழக்குகள் போட்டு, நல்ல காரியங்களை முடக்கி வைத்துள்ளார்கள்.

படித்த இந்து இளைஞர்கள் முன்னே வரவேண்டும்: இன்று ஓரளவிற்கு இந்து இளைஞர்களுக்கு விழிப்பு வந்துயிருக்கிறது [சித்தாந்தங்களினால் குழம்பியுள்ளனர் என்பது வேறு விஷயம்]. ஆகவே எப்படி கோவில்களைக் காப்பது என்பது பற்றி அவர்கள் தீவிரமான சிந்தனையுடன் அவர்கள் இத்தகைய பிரச்சினைகளை நுண்ணமாக யோசித்து, அலசி முடிவிற்கு வரவேண்டும். வாரத்திற்கு ஒருநாள் அங்கங்குள்ள இளைஞர்கள் கோவில்களுக்குச் சென்று சுத்தப்படுத்த ஆரம்பித்தாலே போதும், அந்த குப்பைகளை அள்ள, இன்னொரு டென்டர் விட்டுவிடுவார்கள்! கோடிக்கணக்கான “இந்துக்கள்” உள்ளனரே, அப்படி ஒருநாள் வந்து புல்லைப் பிடுங்கி, களையெடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டலே போதும், இத்தகைய அதி-நவீன-யுக்திக்காரர்கள் அடங்கி விடுவர்கள்.

எழுமின், விழுமின்: விவேகானந்தர் சொல்லியபடி இந்துக்கள் விழித்துக் கொள்ளவும், எழுந்துக் கொள்ளவேண்டிய நேரம் வந்தாகிவிட்டது! இனி வெட்கப் படாமல், பாரபட்சம் பார்க்காமல், தைரியம்மாகப் புல்லைப் பிடுங்க வேண்டும், களையெடுக்க வேண்டும், நச்சுண்ணிகள், சாருண்ணிகள், ஒப்புண்ணிகளை அழித்துவிட வேண்டும். புறப்படுங்கள், எழுமின், விழுமின்!

விக்கிரங்கள் பாதுகாப்பும், திருடும்!

செப்ரெம்பர்30, 2009

விக்கிரங்கள் பாதுகாப்பும், திருடும்!

விக்கிரங்கள் பாதுகாப்பு பற்றி ஒருபக்கம், கூட்டம், விவாதம் எல்லாம்!

மறுபுறமோ, விக்கிரங்கள் கொள்ளை, களவு முதலியன!!

30_09_2009_004_013

30_09_2009_152_004
திருச்சி அருங்காட்சியத்தில் வெண்கல சிலைகள் திருட்டு
செப்டம்பர் 30,2009,00:00  IST

திருச்சி: திருச்சி அரசு அருங்காட்சியக கதவை உடைத்து, உள்ளே புகுந்த மர்ம கும்பல், அங்கிருந்த 27 வெண்கல சுவாமி சிலைகளை கொள்ளையடித்துச் சென்றது. திருச்சி கோட்டை போலீஸ் ஸ்டேஷன் அருகே, அரசு அருங்காட்சியம் இயங்கி வருகிறது. ஆயுதபூஜை விடுமுறையை முன்னிட்டு இரு நாட்களுக்கு முன், அருங்காட்சியகம் பூட்டப்பட்டது. முன்னாள் ராணுவ வீரரான லூர்துசாமி, வாட்ச்மேன் பணியில் இருந்துள்ளார்.

நேற்று அதிகாலை 2 மணிக்கு, அருங்காட்சியக பின்பக்க கதவை உடைத்து உள்ளே புகுந்த மர்ம கும்பல், அங்கு பூட்டி “சீல்’ வைக்கப்பட்டிருந்த அறையினுள் இருந்த வெண்கல சுவாமி சிலைகளை கொள்ளையடித்துச் சென்றது. காலை 7 மணிக்கு, கதவு உடைக்கப்பட்டு இருப்பதைக் கண்ட வாட்ச்மேன் லூர்துசாமி, போலீசுக்கு தகவல் கொடுத்தார். காப்பாட்சியர் கோவிந்தராஜ் மற்றும் போலீசார் அருங்காட்சியகத்தினுள் சென்று பார்த்தனர். இரண்டு செ.மீ., முதல் 53 செ.மீ., உயரம் கொண்ட 27 வெண்கலத்தால் ஆன சுவாமி சிலைகள் கொள்ளை போனது தெரியவந்தது. கொள்ளையடித்தவர்களை பிடிக்க தனிப்படை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பும், சிதம்பரம் கோவில் நிர்வாகமும்

செப்ரெம்பர்29, 2009

தங்களுக்கும், இப்பிரச்சினைக்கும் சம்பந்தமே இல்லை என்பது போல திக  “விடுதலை”,  மங்கள முருகேசன் என்பவரின் கட்டுரைகள் வெளியிடப் பட்டுள்ளன:

சிதம்பரம் நடராசர் கோயில் வழக்கு
டாக்டர் கலைஞர் அரசுக்குக்கிடைத்த நல்லதொரு தீர்ப்பு – வெற்றித் தீர்ப்பு
திருந்துவார்களா தில்லை தீட்சிதர்கள்?

http://www.viduthalai.com/

பல நூற்றாண்டுக் காலப் பார்ப்பனிய ஆதிக்கத்திற்கு, தில்லை நடராசர் கோயிலுக்கு, ஏன்? தில்லை நடராசருக்கு விடிவு காலம் பிறந்துவிட்டது.

கிரிக்கெட் விளையாட்டில் கால் இறுதி, அரை இறுதி விளையாட்டில் வெற்றி பெறுவதைப் போல் இறுதிச் சுற்-றுக்குத் தமிழக அரசு தயாராகிவிட்டது?

சைவர்களுக்குத் தமிழகத்தில் சோழர் காலம் முதலே முதன்மை பெற்றுத் திருப்பதிக்கு ஈடான சிறப்பும் பெற்ற கோயில் சிதம்பரம் நடராசர் கோயில்.

திருவிளக்கு மான்யமாகச் சிதம்பரம் கோயிலுக்கு 200 ஏக்கர் நிலம் உண்டு. அவை யாவும் குத்தகைதாரர் வசம் உள்ளன. குத்தகையை எல்லோருக்கு-மாகப் பொது தீட்சிதர்கள் பெறுகிறார்கள். ஒவ்வொரு தீட்சிதருக்கும் பக்தர்களில் தனி வாடிக்கையாளர் உண்டு; பக்தர்-களின் தட்சணையும் உண்டு. தினசரி பூசைக்கும் மற்ற திருவிழாக்களுக்கும் வேண்டிய பொருள்களனைத்தும் கட்டளைதாரர்கள் கொடுத்து விடு-கின்றனர். 1923 இல் இந்து அற-நிலையச் சட்டம் நிறைவேறி ஆலயங்களில் முறையான நிருவாக அமைப்பு உருவாகி ஊழல்களின் ஊற்றுக்கண் ஓரளவு அடைக்கப்பட்டது.

தமிழகத்தின் பெரிய கோயில்களான திருச்செந்தூர் முருகன் கோயில் முதல் திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோயில் வரை அனைத்துப் பெரிய, சிறிய கோயில்களும் அறநிலையத்துறையின் கட்டுக்குள் வந்தன. ஆனால் சிதம்பரம் கோயில் நிருவாகத்தை எப்படியோ தங்கள் கைக்குள் வைத்துக் கொண்ட தீட்சிதர்கள், மதங் கொண்ட யானைபோல் திமிரிக் கொண்டிருந்தனர்.

அது மட்டுமல்லாது, சிதம்பரம் சபாபதி கோயில், பொன்னம்பலம் என்று போற்றப் பெறும் நடராசர் கோயில் அன்று முதல் இன்றுவரை ஏதாவது ஒரு சிக்கலின் இருப்பிடமாய் சீர்கேட்டின் நிகழ்விடமாய், முடிவு காணமுடியாத முடிச்சுக் கற்றையாய் விளங்கியது.

அக்கோயில்களில் எல்லாம் எழாத சிக்கல்கள் சிதம்பரம் கோயிலில் மட்டும் எழக் காரணம், கோயிலில் புரோகி-தர்-களாய், பூசாரிகளாய், மணியை ஆட்டி மந்திரம் சொல்லிக் கொண்டு இருக்க வேண்டிய தீட்சிதர்கள் சிதம்பரம் நடராசர் கோயில் எங்களுக்குச் சொந்தம், எவரும் எங்களை எதுவும் கேட்கமுடியாது, எங்கள் கோயில், இது எங்கள் பிரைவேட் லிமிடெட் கம்பெனி என உரிமை கொண்டாடி உச்சநீதி மன்-றம் வரையும் போவோம் என்று ஆர்ப்-பரித்ததுதான் நியாய, தர்மங்களுக்குப் புறனாய் விளங்கிற்று.

நடராசர் கோயில் வழக்குகள்

சிதம்பரம் கோயில் தீட்சிதர்கள் தொடுத்த வழக்குகளில் இரண்டு வழக்கு-கள் மிகவும் குறிப்பிடத் தக்கவை. ஒரு வழக்கு_ ஆங்கிலேயர் இந்-நாட்டை ஆண்ட போது போடப்பட்டது. மற்றொரு வழக்கு_ இந்தியா விடுதலை பெற்ற சில ஆண்டுகளில் போடப்பட்டது.

எதற்காக இந்த வழக்குகள்? ஏன் இந்த வழக்குகள், சிதம்பரம் கோயில் பற்றியும், தீட்சிதர்கள் உரிமை பற்றியும் அரசின்அதிகார எல்லை குறித்தும் தெரிந்து கொள்ள உதவும் வழக்குகள்.

வழக்கறிஞர் ச. செந்தில்நாதன் சிதம்-பரம் கோயில் சில உண்மைகள் என்-னும் நூல் ஒன்றில் இவ் வழக்குகள் குறித்தும் கூறியுள்ளதைக் காணலாம்.

ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில்

சென்னை மாநிலத்தில் நீதிக் கட்சியின் ஆட்சி நடந்த காலக் கட்டத்-தில் இந்து சமயக்கோயில்கள், அறக்-கட்டளைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் வகையில் 1923 ஆம் ஆண்டு இந்து சமய அறக்கட்டளைச் சட்டம் கொண்டு வந்தது.

அப்போது சிதம்பரம் கோயில் தீட்சதர்கள் சென்னை மாநில ஆங்கி-லேய ஆளுநரிடம் ஒரு முறையீட்டு மனுவினைக் கொடுத்தார்கள். அந்த மனுவில் 1923 இல் கொண்டு வரப்பட்ட இந்து சமய அறக்கட்டளைகள் சட்டத்-திலிருந்து சிதம்பரம் நடராசர் கோயி-லுக்கு விலக்கு அளிக்கும்படிக் கேட்டுக் கொண்டார்கள்.

தீட்சிதர்களின் முறையீட்டு மனு-வைப் பரிசீலித்து ஆளுநர், சட்டத்தின் சில பிரிவுகள் சிதம்பரம் கோயிலையும் கட்டுப்படுத்தும் எனவும், அப்பிரிவுகள் தவிர மற்றபடி சட்டம் சிதம்பரம் கோயி-லுக்கு நடைமுறையில் வராது என்ற ஆணையினை 1926 இல் பிறப்பித்தார். என்னென்ன பிரிவுகள் அச்சட்டத்தின் படி சிதம்பரம் கோயிலைக் கட்டுப்-படுத்துவன.

1) சிதம்பரம் கோயில் பரம்பரை அறங்-காவலர்கள்

2) வரவு செலவு கணக்கு, அவற்றை அரசுக்கு அளித்தல்

3) கோயில் நிருவாகத்தை நடத்து-வதற்குத் திட்டம் வரைதல்.

4) கோயில் நிதி தொடர்பானவை. இவற்றிற்கு 1923 ஆம் ஆண்டு இந்து சமய அறநிலையக் கட்டளைச் சட்டப்-படி சிதம்பரம் நடராசர் கோயிலுக்கு அதாவது தீட்சிதர்களுக்கு விலக்குக் கிடையாது.

இதற்கிடையில் சிதம்பரம் கோயில் நிருவாகம் சரியாக நடைபெறவில்லை-யென அம்பலவாணர் பக்தர்களே உணர்ந்-ததன் விளைவால் 1931 ஆம் ஆண்டு அப்போதைய இந்து சமய அறநிலையத் துறை வாரியத்திற்கு (Hindu Religious Endowment Board) ÜŠ«ð£¶ (Hindu Religious and Charitable Endowment Commission கிடையாது) ஒரு திட்டம் வகுக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டார்கள். அவ்வாறான பக்தர்களின் (தி.க.வினரோ, தி.மு.க.-வினரோ அல்ல) அதாவது பொன்னம்-பலவாணர் நடராசரின் பக்தர்களின் கோரிக்கையை ஏற்று அறநிலைய வாரியம் ஒரு திட்டத்தை வகுத்தது. ஆனால் அத்திட்டத்தில் சில குறைகள் இருப்பதை உணர்ந்து அத்திட்டத்தை அப்போது கைவிட்டது.

என்ற போதிலும் 1933 ஆம் ஆண்டு அதாவது இரண்டு ஆண்டு-கள் கழித்து, 1933 ஆம் ஆண்டு அறநிலைய வாரியம் தனக்குள்ள சட்ட அதிகாரத்தின் அடிப்படையில் தானே ஒரு திட்டத்தை வகுத்தது.

வழக்கு

தீட்சிதர்கள் ஆட்டம் கண்டு போனார்-கள். அத் திட்டத்தை எத (South Arcot District Civil Court) வழக்கு ஒன்றைத் தொடுத்தனர். 13.3.1937 இல் அவ்வழக்கில் தீர்ப்பு வழங்-கிய நீதிபதி அறநிலையத் துறைக்குக் கோயில் நிருவாகத்தை ஒட்டித் திட்டம் வகுக்க உரிமை உண்டு என்பதை ஏற்றுக் கொண்டது. அதே சமயம் அறநிலையத் துறையின் திட்டத்தில் சில மாறுதல்களைச் செய்தது.

இங்கே ஒன்றைக் கவனிக்க வேண்டும். கடலூர் நீதிமன்றம் இந்து அறநிலையத் திட்டத்தை ரத்துச் செய்யவோ, திட்டம் வகுக்க அதிகாரம் இல்லை என்றோ சொல்லவில்லை. மாறா-கத் திட்டத்தில் சில மாறுதல்களைச் செய்தது. அவ்வளவுதான்.

திட்டத்தில் செய்யப்பட்ட மாறுதல்-களைக் கூடப் பொருத்துக் கொள்ளாத தீட்சதர்கள் தங்களுக்கு ஏதோ அநீதி இழைக்கப்பட்டதாகச் சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தனர்.

சிதம்பரம் நடராசர் கோயில் பொதுக் கோயில் அல்ல. அது தனியார் கோயில். அறநிலையத் துறையின் சட்டம் எங்களைக் கட்டுப்படுத்தாது. அப்படியே கோயில் நிருவாகத்திற்காகத் திட்டம் வகுக்க வேண்டும் என்றாலும் நிரு-வாகத்தில் எந்தக் குறையும் சொல்லப் படாத நிலையில் திட்டம் வகுக்க வேண்-டிய இன்றியமையாமை இல்லை.

இதுதான் தீட்சிதர்கள் எடுத்து வைத்த வாதம்.

இந்த மேல்முறையீடு வழக்கு எண். 306/1936, நீதியரசர்கள் வெங்கட-ரமணராவ், நீதியரசர் நியூசம் ஆகிய இருவராலும் விசாரிக்கப்பட்டு மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பின் 3.4.1939 இல் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது.

நீதிபதிகள் தங்கள் தீர்ப்பில் சிதம்பரம் கோயில் பொதுக் கோயில்-தான், தனியார் கோயில் அல்ல என்-பதை உறுதி செய்தனர். தங்கள் தீர்ப்-பில் 1890 ஆம் ஆண்டு நடந்த ஒரு வழக்கிலேயே நீதிபதி முத்துச்சாமி அய்யரும், மற்றொரு ஆங்கிலேய நீதிபதி ஜே.ஜே.ஷெப்பர்டும் சிதம்பரம் கோயில் தீட்சிதர்கள் சொந்தச் சொத்து அல்ல, பொதுச்சொத்துதான் என்று தீர்ப்பு வழங்கியதையும் தங்கள் தீர்ப்பில் எடுத்துக் காட்டினார்கள்.

கோயிலின் நிருவாகத்தில் குளறுபடி இல்லை என்ற போதிலும் கோயிலின் முறையான நிருவாகத்திற்காகத் திட்டம் வகுக்கலாம் என்றார்கள். என்ற போதிலும் அறநிலையத் துறை வகுத்த திட்டத்தில் மாவட்ட நீதிமன்றம் செய்த மாறுதல்களோடு உயர்நீதி மன்றமும் சில மாறுதல்களைச் செய்தது. தீட்-சிதர்களின் மேல்முறையீடு தள்ளுபடி ஆயிற்று.

இந்த வழக்கு நிலுவையில் இருக்-கையில் நிருவாகத்தை அரசு மேற்-கொள்ள முயன்றது. ஏற்கெனவே திட்டம் வகுக்கப்பட்டு நடைமுறையில் இருக்கையில் அரசு நிருவாகத்தை எடுத்துக் கொள்ளும் அறிவிப்பு விரும்பத் தக்கதல்ல எனக் கருதிய நீதிமன்றம் அதே வேளையில் நிருவாகத்தை அரசு மேற்கொள்ளலாம் என்பதை ஏற்றது.

அரசு எப்போது எடுத்துக் கொள்ளலாம்? கோயில் நிருவாகம் செய்யும் அறங்காவலர்களை அவர்கள் வகிக்கும் பொறுப்புகளிலிருந்து நீக்கும் அளவுக்கு மிகக் கடுமையான, முறை-யற்ற நிருவாகம் இருந்தால் ஒழிய நிரு-வாகத்தை அரசே எடுத்துக் கொள்ளும் நடைமுறை சர்வசாதாரணமாக இருக்கக் கூடாது என்பதுதான் நீதி-மன்றத்தின் கருத்து. மோசமாக நிருவாகம் இருந்தால் அரசு கோயிலின் நிருவாகத்தை எடுத்துக் கொள்ள முடியும். (1939 (2) விலியி ப. 1) (தொடரும்)

சிதம்பரம் நடராசர் கோயில் வழக்கு
டாக்டர் கலைஞர் அரசுக்குக்கிடைத்த நல்லதொரு தீர்ப்பு – வெற்றித் தீர்ப்பு
திருந்துவார்களா தில்லை தீட்சிதர்கள்?

26.9.2009 அன்று வெளிவந்த கட்டுரையின் தொடர்ச்சி….

இரண்டாவது வழக்கு

28.8.1951 இல் அப்போது சென்னை மாநிலத்தை ஆட்சி செய்த காங்கிரசு அரசு நடராசர் ஆலயத்தை எடுத்துக் கொள்ளும் அரசாணை ஒன்றைப் பிறப்பித்தது. இதனை எதிர்த்து வழக்குத் தொடர்ந்தனர். சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அந்த அரசாணையை ரத்து செய்தது. தீட்சதர்கள் தனிச்சமயக் குழு என ஏற்றது.

இதனை எதிர்த்து மாநில அரசு உச்சநீதி மன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்-தது. ஆனால் மேல் முறையீட்டு மனு-வைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டது. சிதம்பரம் கோயிலை அரசு எடுத்துக் கொள்-ளும் அரசாணையை-யும் நீக்கிக்-கொண்டு விட்டது. ஆண்டுகள் ஓடத் துவங்கின. தீட்சிதர் கொட்டம் தீர்ந்த-பாடில்லை.

30 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு எம்.ஜி.ஆர். அரசு ஆலய நிருவாகத்தில் நடந்துள்ள பல்-வேறு முறைகேடுகளையும் மோசடிகளையும் குறிப்பிட்டு நிருவாக அலுவலரை நியமிக்க-விருப்பதாக ஒரு குறிப்பு அனுப்பியது. இதற்குத் தடை விதிக்க உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தனர். 9.8.1983 இல் அரசு அனுப்பிய குற்றச்சாற்றுகளுக்கு பதில் தருமாறு 9.8.1983 இல் தீர்ப்பு வெளிவந்தது. காலம் கடத்தினர் தீட்சிதர்கள் பதில் தர.

எம்.ஜி.ஆர்.அரசு 31.7.1987 இல் நான்-காண்டுகளுக்குப் பின் எம்.ஜி.ஆர். நிரு-வாத்தை மேற்கொள்ள நிருவாக அதிகாரியை நியமிக்கும் ஆணை பிறப்பித்தது. தீட்சிதர்கள் மறுபடியும் உயர்நீதி மன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்தனர்.

பத்து ஆண்டுகள் பருத்திக் கொட்டை-யைப் போல் வழக்கு ஊறிக் கொண்டி-ருந்தது. சென்னை உயர் நீதிமன்றம் 11.2.1999 இல் தீட்சிதர்கள் தொடர்ந்த வழக்கை விசா-ரணைக்கு ஏற்று நிருவாக அதிகாரியைத் தமிழக அரசு நியமித்தது செல்லும் என்று தீர்ப்பளித்தது.

தீட்சிதர்கள் உயர்நீதிமன்றத்தில் இந்தத் தீர்ப்பை எதிர்த்து மீண்டும்வழக்குத் தொடர்ந்தனர். இப்போதும் தீட்சிதர்களின் முறையீட்டை விசாரித்த நீதிமன்றம் தீட்சி-தர்கள் முறையீடு செய்ய வேண்டியது தமிழக அரசிடமே, அவர்கள் செல்ல வேண்-டிய இடம் தமிழக அரசே என்று தீர்ப்பு வழங்கியது.

தமிழக அரசும் உடனே நடவடிக்கை எடுக்க-வேண்டும் என்ற ஆத்திர உணர்-வெல்லாம் கொள்ளாமல் ஏழு ஆண்டுகள் பொறுமை காத்தது. 2006 இல் தீட்சிதர்களின் முறையீட்டு மனுவைத் தள்ளுபடி செய்து நிருவாக அதிகாரியை நியமித்து வெளி-யிட்டுள்ள உத்தரவை உறுதி செய்தது. தமிழக அரசின் இந்த ஆணையை எதிர்த்துத்தான் தீட்சிதர்கள் உயர்நீதிமன்றத்தில் மனுச் செய்தார்கள். இந்த வழக்கில் சம்பந்தமில்லாத சுப்பிரமணிய சுவாமி,இந்த ஆசாமி-களுக்கு ஆதரவாக மனுச் செய்து, தன்னையும் இணைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று வந்த போதுதான் அவர்–மீது முட்டை வீச்சு நிகழ்ச்சி, வழக்-கறிஞர் போராட்டம், நீதிபதி மீது வழக்கறிஞர்மீது தடியடி முதலிய அலங்-கோலங்கள், வரலாறு காணா அவலங்கள் நடந்தேறின.

2.2.2009 ஆம் நாள் சிதம்பரம் நடராசர் கோயில் வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தகு நாளாக அமைந்தது. சென்னை உயர்நீதி-மன்ற நீதியரசர் பானுமதி அவர்கள் வரலாற்று முக்-கியத்துவம் வாய்ந்த தீர்ப்பினை வழங்கினார். தமிழக அரசு மேற்கொண்ட நடவடிக்கை செல்லும் என்று தீர்ப்பளித்தார்.

இதுவரை பொறுமை காத்த அரசு, தீர்ப்புக் கிடைத்த உடனேயே சுறுசுறுப்-பாகச் செயல்பட்டுச் செயல் அலுவலரை நியமித்துத் தீட்சிதர்களின் நிருவாகப் பொறுப்பிலிருந்து நடராசர் கோயிலை மீட்டது. கோயில் நிரு-வாகத்தைத்தான் மீட்டதே தவிர வழிபாட்-டிலோ, அவர்கள் நடராசருக்கு மேற்-கொள்கின்ற எந்தப் பக்திக் கடமையிலோ குறுக்கிடவில்லை.

2007 ஆம் ஆண்டு தீட்சிதர்கள் நீதி-மன்றத்திலேயே கோயிலுக்கு வந்த வரு-மானம் என்று காட்டிய தொகை, ஓர் ஆண்டு முழுவதுக்கும் மொத்தத் தொகை ரூபாய் 37,199. அதில் செலவு போக இருப்பு ரூ.199 ஆம். வெறும் 199 ரூபாய்தான். ஒரு சிறிய பிள்ளையார் கோயிலில் கூட மாதம் ரூ.2000 க்குக் குறையாமல் வருமானம் கிட்டுகையில், அவ்வளவு பெரிய உள்நாட்டு, வெளிநாட்டுப்-பக்தர்கள் வந்து குவிகின்ற, சைவர்களின் முதன்மைக்கோயிலில், பிறவியே வேண்-டாம் என்று இறைவனிடம் வழக்கமாக வேண்டுகின்ற பக்தர்கள், நடராசரின் புருவம், செவ்வாய், குமிண் சிரிப்புக்காண மீண்டும் பிறவி வேண்டும்என்று வேண்டி வருகிற கோயிலில், வெறும் 199 ரூபாய்தான் என்று கணக்குக் காட்டி வருவாயைப் பெருக்கித் தங்கள் பிழைப்புக்கு முறையற்றவகையில் வழிதேடிக் கொண்டதற்கு முற்றுப் புள்ளி வைக்கப் பட்டது.

தமிழக அரசு உண்டியல் வைத்தது. வைத்த முதல் நாளிலேயே ரூபாய் 2000 உண்டியலில் கிடைத்தது. உண்டியல் வைத்து அது நிரம்பி சமீபத்தில் எண்ணிய போது ஆறு மாதத்தில் வருவாய் ரூ.2,00,000 அய்த் தாண்டி இருக்கிறது. ஆகக் கோயில் நிரு-வாகம் முறைப்படுத்-தப்படவில்லை. தீட்-சிதர்களிடம் எந்த வருமானத்திற்கும் செலவுக்கும் கணக்கே கிடையாது.

பொதுச் சொத்தான நடராசரின் சொத்து தீட்சிதர்களால் பராதீனம் செய்யப்-பட்டுள்ளது என்பது கண்கூடாகத் தெரிந்தது. மேலும் அவர்களின் அடா-வடித்தனம், அடாத செயல்கள் ஆகிய-வற்றிற்கு முற்றுப் புள்ளி வைக்கப்பட்-டுள்ளது. அவர்களின் வாழ்க்-கையிலேயே நீதிபதிகள் தீர்ப்பு ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்-தும். மாதம் தோறும் ஒரு குறிப்பிட்ட வருவாய் கிட்டி பஞ்சத்தில் வாழா-மல் இருக்கும் ஒரு நிலை உருவாகியிருக்-கிறது என்று விவரம் அறிந்தவர்கள் குறிப்பிடு-கிறார்கள்.

ஆண்டாண்டுக் காலமாக அனுப-வித்து வந்த ஆதிக்கக் கும்பல் அடங்கிப் போனதாக வரலாறுதான் கிடையாதே. நீதிக்குக் கட்-டுப்பட்டதேதான் கிடையாதே. நீதிபதி பானுமதி அவர்களின் தீர்ப்பை எதிர்த்து மேல் முறையீடு செய்தனர். வி.சுந்தரம் அய்.ஏ.எஸ். போன்றவர்களைக் கொண்டு பெண் நீதிபதியின் மதமான கிறித்துவ மதத்தைக் கூறிப் பழி கூறினர்.

செப்டம்பர் 15, 2009 அண்ணாவின் 101 ஆவது பிறந்த நாளில் சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தின் மாண்பமை நீதிபதி ரவிராஜ-பாண்டியன்அவர்கள், நீதிபதி டி.ராஜா ஆகியோர் கொண்ட டிவிஷன் பெஞ்ச் முன்-னிலையில் இவ்வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது.

விசாரணைக்குப் பின் இரண்டு நீதி-பதிகளும் அளித்த முதன்மையான தீர்ப்புக் கலைஞர் அரசு எதிலும் சரியான பாதையில் செல்கிறது என்று மெய்ப்பிக்கும் தீர்ப்பு இது. நடராசர் ஆலயத்துக்குச் சொந்தமான 400 ஏக்கர் விளைநிலங்கள், காணிக்கையாக வழங்கப் பெற்ற தங்க நகைகள், பணத்துக்கும் பொது தீட்சிதர்கள் பல ஆண்டுகளாக முறை-யான கணக்கு எதையும் வைத்திருக்க-வில்லை. எனவே ஆலயத்தை நிருவகிக்கும் கடமையி-லிருந்து பொது தீட்சிதர்கள் தவறி-விட்டனர் என இந்து அறநிலையத் துறை ஆணையர் முடிவு செய்துள்ளார். கோயி-லுக்கு வழங்கப்பெற்ற கட்டளைகள், நிலங்களை அடையாளம் காணவும், வரு-வாயைப் பெருக்கவும் செயல் அலுவ-லரை நியமித்த உத்தரவு இட்டுள்ளார். இந்த உத்தரவு சரியானதே.

(It is startling revelation that Podhu Dikshidars never maintained any account either in respect of 400 acres of fertile lands or in respect of gold offerings, hundi collections and cash donations for ages, and that they never maintained at any point of time any account of the rent collected from tenants. This reveals that the Commissioner of the Hindu Religious and Charitable Endowments Department rightly came to the conclusion that the Podhu Dikshidars have continuously neglected to perform their duties).

அடுத்து இந்தத் தீர்ப்பில் மிக முக்கிய-மான பகுதி இது ‘Times of India’ ஆங்கிலப் பத்-திரிகை போன்றவை இதனை வெளி-யிட்டுள்ளன. அதில் முக்கியமான இவ்வரி-கள் தமிழ்ப் பத்திரிகைகளில் விடப்பட்-டுள்ளன. தீட்சிதர்கள் இக்கோயில் தங்கள் சொந்தக் கோயில் ‘Denominational Temple’ என்றே வலியுறுத்தி வந்தனர். இதையே வி.சுந்தரம் அய்.ஏ.எஸ்., சுப்பிரமணிய சுவாமி ஆகியோர் கிளிப்பிள்ளை போல் கூறி-வந்தனர்.

இந்தக் கூற்று நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பினால் அடி பட்டுப்போய்விட்டது. The Podu Dikshithars cannot claim Natarajar Temples a denominational temple நீதிபதிகள் கூறு-கின்றனர். பொது தீட்சிதர்களோ அவர்களது மூதாதையர்களோ சிதம்பரம் நடராசர் ஆலயத்தைக் கட்டவில்லை என்பது நிரூபிக்-கப்பட்டுள்ளது. எனவே அவர்கள் அர-சமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ் பாதுகாப்பு கோர முடியாது.

சிதம்பரம் நடராசர் கோயில் சோழர், பாண்டியர், விஜயநகர அரசர்களால் 10 முதல் 13 ஆம் நூற்றாண்டுக்குள் கட்டப்-பட்-டுள்ளது. சைவர்கள், வைணவர்கள் இணைந்து இந்த ஆலயத்தில் வழிபாடு செய்துள்ளனர். எனவே இந்தக் கோயில் தங்கள் சமூகத்-திற்கே உரியது என்று பொது தீட்சிதர்கள் சொந்தம் கொண்டாட முடியாது. சிதம்பரம் நடராசர் ஆலயச் சொத்து-களை முறையாக நிருவகித்-திருந்தால் திருப்பதி, பழனிக்கு நிகராகச் செல்வத்தைப் பெற்ற ஆலயமாக மாறி-யிருக்கும். வரலாறு, தொல்லியல் முதன்மை வாய்ந்த நடராசர் ஆல-யத்தைப் புதுப்பிக்கவும் குடமுழுக்கு நடத்தவும் ரூ 50 கோடியிலான திட்டத்தை 13 ஆவது நிதிக் குழுவிடம் செயல் அலு-வலர் அளித்துள்ளார். நடராசர் ஆலயத்தை முறையாக நிருவகிக்க வேண்டும் எனும் இந்து அறநிலையத் துறையின் ஆர்-வத்தை இது காட்டுகிறது.

செயல் அலுவலர்க்கான பணிகளும் அதி-காரங்களும் அரசாணையில் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. செயல் அலுவலர் நியமனத்தால் பொது தீட்சிதர்கள் யாரும் ஆலயத்திலிருந்து வெளியேற்றப்படவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. கோயிலைச் சிறப்பாக நிருவாகம் செய்யப் பொது தீட்-சிதர்களும், செயல் அலுவலரும் ஒருங்-கிணைந்து செயல்பட வேண்டும் என்றும் அரசாணையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. சிதம்பரம் நடராஜர் ஆலய நிருவாகத்தில் முறைகேடுகள் நடைபெற்றதைத் தொடர்ந்தே செயல் அலுவலர் நியமிக்கப் பட்டுள்ளார். செயல் அலுவலரும் கோயில் நிருவாகத்தை மேம்படுத்த நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளார். இந்த நிலையில் செயல் அலுவலர் நிய-மனத்தில் தலையிட்டால் அது, பாரம்-பரியம் மிக்க கோயிலைக் காக்கும் கடமை-யிலிருந்து நீதிமன்றம் தவறியதுபோல் ஆகும். அவ்வாறு செய்தால் பழம் பெருமை வாய்ந்த கோயில் அழிவதோடு பொது தீட்சிதர்களின் வருவாய் ஆதாரமும் பாதிக்கும்.

சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இவ்வாறு நல்லதொரு தீர்ப்பினைப் பொறுப்புணர்வு-டனும், கடமை உணர்வுடனும் நன்கு ஆராய்ந்து நம் எதிர்காலச் சந்ததியினர் என்றும் போற்றிப் புகழத்தக்க தீர்ப்பினை வழங்கியுள்ளனர்.

இதுவரை பார்த்த இந்தக் கோயில் குறித்த வழக்குகளில் எல்லாம்,

தில்லைக் கோயிலைப் பொறுத்தவரை இந்துச் சமய அறநிலையச் சட்டமோ அதன் விதிகளோ அக்கோயிலுக்குப் பொருந்தாது என்று எந்த நீதிமன்றமும் கருத்துத் தெரிவிக்கவில்லை. எனவே இத்திருக்கோயில் நிருவாகம் இந்த சமய அறநிலையச் சட்டத்திற்கு உட்பட்ட கோயிலே ஆகும்.

தீட்சிதர்கள் தாங்கள் வெறும் அர்ச்-சகர்கள் அல்லர்; தாங்கள் மடாதிபதிகளுக்கு இணையானவர்கள் என்று சொல்லி வந்தது முற்றிலும் தவறு என்பதும், மடாதிபதிகள் என்பதற்கும் பொது தீட்சிதர்கள் என்பதற்கும் தெளிவான வேறுபாடு உண்டு என்பதும் ‘Denominational Temple’ அல்ல என்ற தீர்ப்பில் நன்கு நிறுவப்பட்டுள்ளது.

தீட்சிதர்களுக்கு ஒரு வார்த்தை. தில்லைக் கோயிலில் தங்களுக்கு உள்ள பூஜை செய்யும் உரிய உரிமையும் வாழ்வாதாரமும் பறிபோய்விடுமோ என்று அச்சப்பட வேண்டியதில்லை. ஏற்கெனவே இருக்கும் நிருவாகத் திட்டத்திலேயே தீட்சிதர்களின் உரிமை பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றதா என்றால் இல்லை, பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கிறது. தீட்சிதர்கள் எதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

உச்சநீதிமன்றம் சென்றிருக்கிறார்கள் சுப்பிரமணிய சுவாமி, இராம கோபாலன் என்று படரும் கொடிகளை விட்டு விட்டுப் பக்தர்களை நினையுங்கள். மற்றக் கோயில் அர்ச்சகர்கள் போல் இணக்கமாக வம்பு, தும்பு இல்லாமல் வழி-பாட்டு முறைகளில் கவனம் செலுத்-துங்கள்.

உங்கள் ஆதாரங்கள் சொத்தை-யானவை. இறுதி வெற்றி கலைஞர் அரசுக்கு_- அதா-வது மக்களுக்கு. இறுதி-யாகவும் உங்களுக்கு உச்சநீதிமன்றம் வைக்கும் ஆப்பும் வெகுதொலைவில் இல்லை. ஒட்டக்கூத்தன் பாட்டுக்கு இரட்டைத் தாழ்ப்பாள் என்பது போல் தீட்சிதர்கள் செய்யும் அடாவடிக்-கெல்லாம் நன்மை விளைகிறது.

நடராசருக்கு இனிமேல் இரட்டைத் தாழ்ப்பாள். இரண்டு சாவி இருக்கும். ஒரு சாவி தீட்சிதரிடம்; இன்னொரு சாவி செயல் அலுவலரிடம். அப்படியானால் இருவரும் எப்போது வேண்டுமானாலும் திறந்து கொள்ளலாம் என்று அர்த்த-மாகாது.

இல்லை, இருவரும் சேர்ந்து திறந்தால்-தான் கதவு திறக்கும். திருக்கதவம் தாழ் திறவாய் என்று தீட்சிதர்கள் பாடினாலும் தாழ் திறக்காது.

நன்மைகள் ஏற்படுகின்றன. நல்லது செய்-யும் கழக அரசை உளமாரப் பாராட்டு-கிறேன்.